บทที่ 664 นายไม่รู้จักฉัน? งั้นคงไม่ได้มีตำแหน่งใหญ่โตอะไรในตระกูลสวี่สินะ!

ใช่แล้ว! ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ การจัดการกับพวกต่างชาติที่โอหังจองหองแบบนี้ ก็ควรต้องใช้วิธีการที่เด็ดขาดที่สุด จัดการให้สยบ ให้หวาดกลัวไปในคราวเดียว!

ชั่วขณะหนึ่ง สายตาที่ทุกคนมองเย่ว์เสี่ยวเฟยก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง หากก่อนหน้านี้เป็นความหวาดกลัวและเกรงขาม ตอนนี้กลับมีความชื่นชมที่ออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจเพิ่มเข้ามา!

ส่วนพัคจองซังที่คุกเข่าอยู่กับพื้น เมื่อได้ยินคำพูดของเย่ว์เสี่ยวเฟย ก็ยิ่งหวาดกลัวจนสติแทบหลุด เขาเข้าใจแล้วว่าคนที่เขาไปหาเรื่องด้วยในวันนี้ คือตัวอันตรายระดับไหน! นี่คือคนจริงของแท้! เป็นคนบ้าที่มีคำว่า "ไกลแค่ไหนก็ต้องตามไปกำจัด" สลักลึกอยู่ในกระดูก!

"ผม... ผมไม่กล้าแล้ว! ผมสาบาน ต่อไปนี้ถ้าเห็นคนจีนที่ไหน ผมจะเดินอ้อมไปไกลๆ! ขอร้องล่ะ ปล่อยผมไปเถอะ!" พัคจองซังร้องไห้หนักกว่าเดิม แรงโขกหัวก็ยิ่งหนักขึ้น จนหน้าผากเริ่มมีเลือดไหลออกมา