บทที่ 101 ส่งขึ้นสวรรค์

ผมหยิบเงินออกมาแปดหมื่นบาทจากกระเป๋าสะพาย แล้ววางเงินที่เหลือพร้อมกับกระเป๋าไว้บนโต๊ะกาแฟในห้องนั่งเล่น

“คุณนายโอวหยาง นี่คือหนึ่งล้านหยวนครับ” ผมชี้ไปที่กระเป๋า “โฉนดที่ดินขอผมเก็บไว้ก่อน พรุ่งนี้ไปโอนได้ไหมครับ?”

คุณนายโอวหยางรีบพูดว่า: “ขอบคุณนะคะ คุณจาง” เธอชี้ไปที่กระเป๋า “คุณเอาห้าแสนหยวนกลับไปเถอะค่ะ”

ผมโบกมือ: “ไม่เป็นไรครับ ถือว่าเป็นของขวัญที่ผมมอบให้แก่จิ้งจิ้งแล้วกัน”

“จิ้งจิ้ง?” คุณนายโอวหยางและโอวหยางจิ้งต่างก็ตกตะลึงไปพร้อมกัน เห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่าผมจะเรียกชื่อเธอแบบนั้น