บทที่ 109 นัดพบ

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ฟางผิง และ เฉินหลิง ตื่นแต่เช้าเพื่อเตรียมการสัมภาษณ์ ผมยังคงนอนอยู่บนเตียง โบกมือให้พวกเธอ: “พวกคุณไปกันเลย เมื่อคืนถูกห้องข้าง ๆ รบกวนจนนอนไม่หลับ”

เมื่อทั้งสองเดินไปถึงประตู ผมก็เรียกไว้ทันที: “พี่ผิง!”

ฟางผิง หันกลับมาอย่างสงสัย ผมขยี้ตาเพื่อซ่อนความรู้สึกผิด: “คนที่นามสกุลโอวหยางน่ะ อย่าลืมรับเข้ามาทำงานนะ”

ฟางผิง รีบเดินกลับมาทันที บิดหูผม: “ไอ้คนเลว มีพวกเรายังไม่พออีกเหรอ?”

“โอ๊ย!” ผมปัดมือเธอออก แล้วลุกขึ้นนั่งอธิบาย “คุณไม่เห็นเหรอว่าเธอชื่อโอวหยาง?” “ตึกที่เราซื้อมา เดิมทีเป็นสินสอดที่แม่เธอจะยกให้เธอ”