บทที่ 122 ซิ่งตะลุย

เวลาห้าทุ่ม ฝนเริ่มตกปรอยๆ ที่นอกหน้าต่าง หลี่เจี้ยนหนานตบไหล่ปลุกผม: "อาเฉิน ฝนตกแล้ว"

ผมกับพี่ชายมาที่ห้องนั่งเล่น หลิวซานหู่ทั้งหกคนสวมเสื้อกันฝนเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางแล้ว

"พวกนายออกเดินทางในอีกสองชั่วโมง" หลิวซานหู่ชี้ไปที่นาฬิกาของเขา "ตามฉันให้ทัน"

เมื่อเขาสั่งการ ร่างทั้งหกก็หายไปในม่านฝนอย่างรวดเร็ว

เรานั่งรออย่างเงียบๆ ในห้องนั่งเล่น ครึ่งชั่วโมงต่อมา ประตูรั้วก็ถูกผลักเปิดออกกะทันหัน