บทที่ 123 ช่วยเหลือหลิวซานหู่

ผมโอบเอวฟางผิง: "ทำไมถึงอยู่ในบริษัทดึกขนาดนี้ล่ะ?"

เราเดินเคียงข้างกันกลับไป ฟางผิงรวบผมของเธอ: "ช่วงนี้ก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ หลังจากฝึกอบรมตอนห้าโมงเย็น ฉันก็จะทานอาหารเย็นกับพนักงานที่นี่ก่อนค่อยกลับ"

ผมตบก้นเธอเบาๆ: "เหนื่อยหน่อยนะ เดี๋ยวตอนกลางคืนจะให้รางวัลสักสองสามดอก"

ฟางผิงขมวดคิ้วอย่างรังเกียจ: "ตัวคุณสกปรกแล้วก็เหม็นไปหมดเลย กลับไปฉันต้องขัดตัวให้คุณอย่างดีเลยนะ"

ผมดมปกเสื้อตัวเอง: "ไม่ได้อาบน้ำมาสองวัน แถมยังเบียดกันอยู่ในรถกับพวกตัวเปื้อนโคลน จะไม่เหม็นได้ยังไงล่ะ?"