บทที่ 141 ฮวาจวิน

ทันใดนั้น พี่บาวหลง ก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว แล้วตบหน้าอันธพาลที่เป็นหัวหน้าอย่างแรง: "ไอ้เวร! วัน ๆ เอาแต่กินเหล้าเมายา! พวกเวียดนามใต้ ขึ้นไปแล้วพวกมึงยังไม่รู้เรื่อง! ถ้าไม่ใช่เพราะพี่น้องพวกนี้ วันนี้กูคงต้องจบเห่ไปแล้ว!"

อันธพาลที่เป็นหัวหน้าก้มหน้าลง พึมพำว่า: "ขอโทษครับพี่บาวหลง..."

บาวหลงหันมาประสานมือคำนับผม: "พี่ชาย คืนนี้ขอบคุณมากจริง ๆ ผมชื่อบาวหลง พี่ชายแซ่อะไร?"

"แซ่จาง จางเฉิน" ผมตอบ

บาวหลงหยิบนามบัตรเคลือบทองออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทด้านในยื่นให้ผม ผมก็ยื่นนามบัตรของผมกลับไป เขารับไว้อย่างจริงจัง: "พี่ชาย ผมยังมีธุระต้องจัดการ พรุ่งนี้ผมจะติดต่อพี่ไป จะต้องเลี้ยงต้อนรับอย่างดีแน่นอน" เขาหันไปตะคอกใส่ลูกน้อง: "ขึ้นไปจัดการเก็บกวาดที่เกิดเหตุให้เรียบร้อย อย่าให้ตำรวจรู้เรื่อง!"