บทที่ 140 พี่บาวหลงแห่งเป่ยไห่

ตลอดทางเราขับรถรวดเดียวถึงเป่ยไห่ และมาถึงใจกลางเมืองในเช้าวันรุ่งขึ้น

ถนนในเมืองเป่ยไห่ในเวลาเจ็ดโมงเช้ายังคงมีความเย็นเล็กน้อย พวกเรานั่งลงที่ร้านอาหารเช้าข้างทาง ก๋วยเตี๋ยวเนื้อที่ร้อนระอุเพิ่งถูกยกมาวางบนโต๊ะ ไอน้ำที่พวยพุ่งยังไม่จางหาย

ทันใดนั้น เสียงตะโกนเป็นจังหวะพร้อมเพรียงดังมาจากที่ไกล: "ยอดขาย ยอดขาย ฉันต้องการยอดขาย!" มีกลุ่มคนกว่าสามสิบคนวิ่งเหยาะ ๆ ผ่านไป หัวหน้ากลุ่มที่เป็นชายร่างใหญ่หลายคนมีใบหน้าดุดัน สายตาที่โหดเหี้ยมกวาดมองไปที่ขบวน

ในขบวนมีทั้งชายหญิงและคนสูงวัย ทุกคนมีใบหน้าแดงก่ำ ทำการตะโกนสโลแกนซ้ำไปซ้ำมาอย่างเป็นกลไก เหมือนกับกลุ่มหุ่นเชิดที่ถูกควบคุม

ผมซดก๋วยเตี๋ยวไปหนึ่งคำ อดไม่ได้ที่จะบ่น: "วัฒนธรรมองค์กรของมณฑลกุ้ยโจวนี่โหดจริง ๆ เลยนะ ล้างสมองพนักงานตั้งแต่เช้ามืดเลยเหรอ?"