บทที่ 161: การพนันในวันชูลิ่ว

เที่ยงวันชูลิ่ว (วันที่หกของเดือนอ้าย) ผมตื่นตอนเที่ยงพอดี หลังล้างหน้าแปรงฟันอย่างเร่งรีบ ผมก็ตรงไปที่พักของหลิวซานหู่ทันที

ทันทีที่ผลักประตูเข้าไป ก็ได้กลิ่นหอมฟุ้ง ลิ่วซานหู่กำลังวุ่นวายอยู่ในครัว ผมเดินเข้าไปแหย่เขาเล่นว่า “โอ้โห ผู้กองหลิวทำอาหารเป็นด้วยเหรอเนี่ย?”

หลิวซานหู่ยิ้มอย่างเขินๆ “เจ้านายซื้อของพื้นเมืองของเป่ยปังมา เหล่าหลี่ก็ทำไม่เป็น ผมเลยต้องลงมือทำเอง” เขาเช็ดมือพลางบอกว่า “ใกล้จะพร้อมทานแล้วครับ”

ผมนั่งลงที่โต๊ะอาหาร ไม่นานหลิวซานหู่ก็เรียกเจิ้งตงหยวนกับเจียงไห่เจิ้นเข้าไปช่วยยกจาน ทุกคนนั่งล้อมวงกันที่โต๊ะอาหาร หลิวซานหู่ชี้ไปที่จานตรงกลาง “เจ้านายลองชิมดูครับ ‘เอินฉินผัดเนื้อรมควัน’”

ผมคีบมาชิ้นหนึ่ง ลองชิมดู แต่ก็บอกไม่ได้ว่ารสชาติเป็นอย่างไร เห็นคนอื่นกินกันอย่างเอร็ดอร่อย จินจื้อหยงจึงถามผมว่า “เจ้านายคิดว่าไงครับ?”