บทที่ 166: ความจริง

เที่ยงวันต่อมา โทรศัพท์ของหลิวซานหู่ก็โทรเข้ามา

“เจ้านายครับ” เสียงของเขาดังมาจากโทรศัพท์ “เมื่อคืนหลังจากส่งเจ้านายกลับแล้ว ผมกับเหล่าหลี่ก็เฝ้าดูอยู่ที่จินซาตลอด คนของหวงจินเฉิงพาเจ้ามือไปโรงพยาบาลทำแผลเสร็จแล้ว เช้านี้ก็ถูกคุมตัวไปสถานีรถไฟแล้วครับ”

ผมพิงเก้าอี้ในออฟฟิศ “ดูเหมือนว่าหวงจินเฉิงตั้งใจจะฮุบเองจริงๆ”

หลิวซานหู่เงียบไปครู่หนึ่ง “เจ้านายครับ เมื่อคืนเจ้านายทำแบบนั้น...หวงจินเฉิงจะไม่ถือโทษโกรธหรือครับ?”

“ถ้าเมื่อคืนโอวหยางเวยสมคบคิดกับเจ้ามือโกงจริงๆ การที่ฉันออกหน้าปกป้องเขา หวงจินเฉิงก็จะโกรธแน่นอน แต่เมื่อคืนเขาก็เห็นได้ชัดว่าแค่ต้องการจะโกงหนี้พนันของโอวหยางเวยเท่านั้น ไม่ได้ต้องการจะเอาชีวิตจริงๆ จังๆ”