บทที่ 167: เวิลด์คัพ

หลังปีใหม่ หลินเสี่ยวกว่านได้จัดตั้งสถานที่ทำงานใหม่ตามที่ผมมอบหมาย และยังจ้างเพื่อนที่ไว้ใจได้อีกสองคนมาช่วย พวกเขาสามคนรับผิดชอบการรับงานทางอินเทอร์เน็ตโดยเฉพาะ รวมถึงหวยฮ่องกงและการเดิมพันฟุตบอล การหมุนเวียนเงินทุนทั้งหมดมอบให้หลี่เจี้ยนหนานจัดการ ถ้าเจอเป็นลูกค้าที่มีเดิมพันสูง และอยู่ในเมืองรอบๆ ก่วนเฉิง หลี่เจี้ยนหนียนก็จะขับรถพาจินจื้อหยงกับคนอื่นๆ ไปรับและส่งเงินสด ถ้าชนะก็ไปเก็บเงิน ถ้าแพ้ก็ไปส่งเงินถึงบ้าน

ตอนนี้คำสั่งเดิมพันทั้งหมดผมรับกินเองทั้งหมด การพนันนี้ยิ่งเล่นนานเทพเซียนก็แพ้ ถ้าไม่ใช่เพราะหลินเสี่ยวกว่านพัฒนาลูกค้าใหม่ๆ ทางออนไลน์อย่างต่อเนื่อง ป่านนี้คงอยู่ไม่ได้แล้วหากพึ่งแต่ลูกค้าเก่าของผม

เมื่อนึกถึงลูกค้าผู้หญิงที่ผมพัฒนาขึ้นครั้งแรกในฉางอัน ตอนแรกพวกเธอเดิมพันอย่างดุเดือด ต่อมาเมื่อเงินค่าขนมหมดลง และถูกเสี่ยของเธอจัดการไปยกใหญ่ ก็เริ่มสงบเสงี่ยมลง มีเพียงหยางเจียฉีที่เป็นข้อยกเว้น เธอเสียเงินกับผมไปกว่าสิบล้านแล้ว และยังคงเดิมพันต่อไป เมื่อพิจารณาจากภูมิหลังของสามีเธอ ผมจึงบอกเธออย่างชัดเจนว่า “ธุรกิจนี้ผมไม่ทำแล้ว” และปฏิเสธการเดิมพันของเธอ ก่อนหน้านี้ไม่มีทางเลือก เพื่อที่จะได้ค่าส่วนต่างเล็กน้อย ตอนนี้ผมขึ้นฝั่งแล้ว คนเหล่านี้ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ควรไปล่วงเกิน

ในสตูดิโอ หลินเสี่ยวกว่านจ้องมองจอภาพสามจอ สลับหน้าต่างแชทไปมา เพื่อนของเขาสองคน คนหนึ่งรับผิดชอบการสรุปอัตราต่อรอง อีกคนรับผิดชอบการติดต่อลูกค้า หลี่เจี้ยนหนานนั่งอยู่บนโซฟาตรงมุมห้อง ถือสมุดบัญชี และรับโทรศัพท์เพื่อจัดการเรื่องการรับและส่งเงินเป็นครั้งคราว จินจื้อหยงกับคนอื่นๆ สลับกันเตรียมพร้อมอยู่ชั้นล่าง พร้อมที่จะออกรถได้ทุกเมื่อ

เครื่องพิมพ์บนโต๊ะทำงานเริ่มทำงานกะทันหัน พ่นรายชื่อลูกค้าออกมาเป็นแถวยาว หลินเสี่ยวกว่านฉีกกระดาษแล้วยื่นให้ผม “เจ้านายครับ ลูกค้าใหม่ที่พัฒนาได้สัปดาห์นี้ ทั้งหมดถูกแนะนำโดยอาจารย์หวังครับ”