บทที่ 172: เวิลด์คัพเบียร์

เช้าวันรุ่งขึ้น ผมพาหลิวซานหู่มาถึงห้องเช่าของเหวินซีตรงเวลา

เหวินซีรออยู่ชั้นล่างแล้ว ในมือหิ้วกระเป๋าเป้เก่าๆ ใบหนึ่ง เท้ายังคงใส่รองเท้าแตะหูคีบเหมือนเดิม

“ขึ้นรถ” ผมลดกระจกรถลง

เหวินซีเงียบๆ แล้วมุดเข้าไปนั่งเบาะหลัง กระเป๋าเป้วางอยู่บนตัก หลิวซานหู่มองเขาผ่านกระจกมองหลัง ไม่พูดอะไร

รถขับตรงไปยังสตูดิโอ เมื่อผลักประตูเข้าไป หลินเสี่ยวกว่านกำลังจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์อยู่