บทที่ 176: โพยแทงของเหวินซี

ผมล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาโทรหาหลี่เจี้ยนหนาน: "เหลาหลี่ ไปซื้อก๋วยเตี๋ยวซวนล่าเฝิ่นสักสองสามห่อมาส่งที่ร้านอาหารของคลับหน่อย"

วางสายแล้ว ผมโอบเอวฟางผิง: "ไปเถอะ ไปกินข้าวกันก่อน ต่อจากนี้เธอห้ามหิวเด็ดขาด" ผมลูบไล้ผมยาวของเธอ "เรื่องบริษัทค่อยๆ โอนให้เฉินหลิงดูแล"

ก้าวออกจากสำนักงาน หลิ่วซานหู่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตู ผมตบไหล่เขา: "เหลาหลิ่ว ลงไปกินข้าวด้วยกัน"

ในร้านอาหาร ผู้คนจอแจ โต๊ะกว่า 30 ตัวเกือบเต็ม เหลือเพียงที่ว่างกระจัดกระจายอยู่มุมห้อง เราเพิ่งนั่งลง โทรทัศน์ก็กำลังถ่ายทอดสดการแข่งขันฟุตบอลอยู่พอดี การแข่งขันเข้าสู่ครึ่งหลัง ทีมชาติบราซิลกำลังนำตุรกีอยู่ 2:0

"ไปหาอะไรมาให้กินหน่อย" ผมเชยคางบอกหลิ่วซานหู่