บทที่ 181 เฉินซื่อหมิน

ผมกับหลิวซานหู่ยืนรออยู่ที่ริมทะเลจนกระทั่งเช้า แสงรุ่งอรุณสาดส่องลงบนผิวน้ำเกิดเป็นประกายทองระยิบระยับ ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ผมกดรับสาย

"สวัสดีครับคุณจาง ผมหลงตงเฉียงนะ" "สวัสดีครับสารวัตรหลง" "คุณจาง ผอ.ว่านกำชับผมว่าช่วงสองสามวันนี้ให้ตามติดคุณไว้ ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน?" "แล้วคุณล่ะอยู่ที่ไหน?" ผมถามกลับ "ผมอยู่ที่หน่วย คุณรู้ใช่ไหมว่าอยู่ที่ไหน" "ตกลง เดี๋ยวผมไปหา" "ได้ ผมจะรอคุณอยู่ที่นี่"

พวกเราขับรถมาถึงหน้าหน่วยของหลงตงเฉียง เขา ยืนรออยู่หน้าประตูพอดี ผมลดกระจกรถลงแล้วบอกว่า "สารวัตรหลง ขึ้นรถครับ"

หลงตงเฉียงเปิดประตูเข้ามานั่งเบาะหลัง ผมส่งบุหรี่ให้เขามวนหนึ่ง "ตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?"

"มันเป็นหนังสือขอความร่วมมือตรวจสอบที่ส่งมาถึงสถานีของผม" หลงตงเฉียงรับบุหรี่ไป "ตอนนี้รู้แค่ว่าเป็นคดีที่แจ้งความมาจากตำบลซาเหอ เขตเซียงซาน ส่วนเบื้องหลังจะเป็นใครนั้นผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน" เขาจุดบุหรี่สูบคำโต "ผอ.ว่านกำลังหาผู้ใหญ่มาช่วยเจรจาให้ สองวันนี้ผมจะอยู่กับคุณ เผื่อมีใครมาหาถึงที่ คุณไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ปล่อยให้ผมจัดการเอง"