บทที่ 226: ออกเดินทางสู่เมืองหมอก

ผมรีบกดโทรกลับทันที แต่สิ่งที่ได้ยินมีเพียงเสียงแจ้งเตือนว่าปิดเครื่อง ในสมองของผมยังคงวนเวียนอยู่กับคำพูดของหลี่น่าน่า หรือว่าตอนที่เธอจากไปคราวนั้น... เธอตั้งท้องไปแล้วจริงๆ?

ผมกึ่งวิ่งกึ่งเดินขึ้นไปที่ชั้นสอง เคาะประตูห้องพี่สาวคนโตอย่างแรง พี่สาวเปิดประตูออกมาด้วยตาที่ยังสะลึมสะลือ พลางหาววอด "อาเฉิน มีอะไรเหรอ? ดึกดื่นป่านนี้แล้ว"

ผมโพล่งถามทันที "พี่ครับ พี่มีที่อยู่ของหลี่น่าน่าไหม?"

พี่สาวได้ยินชื่อหลี่น่าน่าก็ถึงกับตกใจตื่น "อาเฉิน เรื่องมันผ่านไปตั้งนานแล้วนะ จู่ๆ ทำไมมาถามหาเขาล่ะ?"

"พี่มีที่อยู่เขาไหม? ผมมีเรื่องด่วนจริงๆ!"