บทที่ 228-229: ถึงลวี่เต่า (ชิงเต่า)

เมื่อรถขับเข้าใกล้เขตตัวเมืองอู้ตู สัญญาณโทรศัพท์ที่เคยขาดหายก็เริ่มกลับมาเป็นปกติ ผมรีบต่อสายหาหลินเสี่ยวฟานทันที ปลายสายมีเสียงซ่าจากคลื่นรบกวนดังแทรกมาเป็นระยะ

"ฮัลโหลเสี่ยวฟาน คืนนี้ยอดได้เสียเป็นยังไงบ้าง?"

เสียงของหลินเสี่ยวฟานดังแว่วมาท่ามกลางเสียงจ้อกแจ้กจอแจในพื้นหลัง "เถ้าแก่ครับ ตั้งแต่ช่วงมังกรยาว (ไพ่ที่ออกฝั่งเดียวซ้ำๆ) คราวนั้น ล่าสุดยอดก็นิ่งๆ ไม่ค่อยมีได้เสียเท่าไหร่ครับ"

"ช่วงนี้ฉันต้องไม่อยู่ฉางอันสองสามวัน พวกนายคอยจับตาดูให้ดีล่ะ อีกอย่างมีเรื่องจะให้จัดการหน่อย"

ปลายสายเงียบลงทันที น้ำเสียงของหลินเสี่ยวฟานดูจริงจังขึ้นมา "เถ้าแก่สั่งมาได้เลยครับ"