บทที่ 231: พบหลี่น่าน่าอีกครั้ง

พวกเราทั้งห้าคนรออยู่ในห้องจนถึงบ่ายสองโมงเศษ หลิวซานหู่ถึงได้ผลักประตูเข้ามาด้วยสภาพฝุ่นเครอะเต็มตัว ผมรีบลุกจากเก้าอี้ทันที "พี่หลิว เป็นไงบ้าง? ตามเจอไหม?"

หลิวซานหู่พยักหน้า สีหน้าเคร่งเครียด "เถ้าแก่ครับ เราตามมันมาทั้งเช้า ไอ้หมอนี่ขับรถวนไปวนมาในเมืองเหมือนแมลงวันหัวเขียวอยู่ค่อนวัน จนตอนเที่ยงมันซื้อของกินแล้วขับออกไปที่บ้านไร่ชานเมืองหลังหนึ่ง อยู่ได้ไม่นานก็ออกมาครับ"

"ผมเลยให้จินจื้อยงตามมันต่อ ส่วนผมแอบลอบเข้าไปดูในบ้านไร่นั่น... แล้วก็พบว่า... ในห้องนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งถูกล่ามโซ่ไว้ครับ"

หัวใจผมกระตุกวูบ รีบถามซ้ำ "แล้วไงต่อ? พี่ได้คุยกับเขาไหม?"

"ผมคุยกับเธอแล้วครับ" เสียงของหลิวซานหู่ต่ำลง "ผู้หญิงคนนั้นบอกว่า... เธอชื่อหลี่น่าน่า"