บทที่ 232 แก๊งฝูชิง

เราเดินทางมาถึงท่าเรือในช่วงที่พระอาทิตย์กำลังตกดิน มันเป็นท่าเรือประมงที่มีเรือจอดเรียงรายอยู่หลายสิบลำ พวกเราจอดรถไว้ริมฝั่งแล้วคุมตัวต้วนผิงกับพวกอีกสองคนลงจากรถ ภายใต้การชี้ตัวของอาเต๋อ พวกเราก็ได้ก้าวขึ้นไปบนเรือประมงที่ชื่อว่า "หลูอวี๋หมายเลข 857"

ทันทีที่เหยียบลงบนดาดฟ้าเรือ ชายฉกรรจ์ 7-8 คนพร้อมฉมวกและท่อเหล็กก็พุ่งออกมาจากห้องเคบิน เข้าเผชิญหน้ากับพวกเราทันที ลมทะเลพัดเอากลิ่นคาวเค็มปะทะเข้าที่หน้า ในขณะที่ตัวเรือโคลงเคลงไปตามแรงคลื่น

หลิวซันหู่รีบดึงตัวอาเต๋อมาบังไว้ข้างหน้า พร้อมกับเอาปากกระบอกปืนจ่อที่เอวของเขา ชายหน้าบากที่มีเนื้อตรงแก้มขยับยิ้มเหี้ยมในกลุ่มฝั่งตรงข้ามตะโกนลั่น "ไอ้เต๋อ! มึงพาใครมาวะ?"

ต้วนผิงที่ถูกมัดอยู่จู่ๆ ก็ดิ้นรนและตะโกนสุดเสียง "พี่บาก! พวกมันมาปล้นของ!"

จินจื้อหยง, คังแฮจิน และอิวาน ชักปืนออกมาเล็งใส่ฝ่ายตรงข้ามพร้อมกันประกายเหล็กของปืนสะท้อนแสงเย็นเยียบยามอาทิตย์อัสดง ชายหน้าบากหรี่ตาลงแล้วถามว่า "พี่ชาย... มาจากสายไหนกัน?"