บทที่ 249 เดิมพันใต้โต๊ะ

หลังจากพายุอารมณ์ผ่านพ้นไป ผมกับหยางเจียฉีนอนเคียงข้างกันอยู่บนเตียง ผมทอดสายตามองเพดานห้องด้วยความเงียบงัน เธอยื่นมือมาโบกผ่านหน้าผมไปมา "อาเฉิน เป็นอะไรไปจ๊ะ?"

ผมค่อย ๆ เอ่ยปากเล่า "เปล่าครับ แค่เพิ่งเคยโดนผู้หญิงรวบหัวรวบหางเป็นครั้งแรก เลยยังไม่ค่อยชินเท่าไหร่"

หยางเจียฉีหัวเราะร่าจนตัวโยน "ฮ่า ๆ ๆ วางใจเถอะน่า พวกเราก็แค่คู่ขาชั่วคราวฉบับมิตรภาพทางกาย ไม่ส่งผลกระทบต่อชีวิตประจำวันของแกหรอก" เธอตะแคงตัวใช้ข้อศอกค้ำศีรษะพลางกวาดสายตามองสำรวจตัวผม "มิน่าล่ะ ช่วงสองปีมานี้ฟางผิงถึงดูสวยวันสวยคืน อวบอิ่มเปล่งปลั่งขึ้นตั้งเยอะ ที่แท้ปกติได้กินของดีขนาดนี้นี่เอง"

ผมลุกขึ้นยืนเริ่มแต่งตัว หยางเจียฉีมองตามกิริยาท่าทางของผมแล้วเอ่ยถาม “คุณจะไปไหนน่ะ?”

“จะลงไปหาอะไรกินข้างล่างสักหน่อยครับ” ผมติดกระดุมเสื้อเชิ้ตพลางว่า “เดี๋ยวจะให้ห้องอาหารยกของกินขึ้นมาส่งให้พี่บนห้องนะ”