บทที่ 287 เชือดหมูสำเร็จ

ช่วงเที่ยงของวันรุ่งขึ้น คนจากฝั่งต่าง ๆ เริ่มทยอยเดินทางมาถึงคาสิโนคิงส์เกตในกรุงมะนิลา พวกเราเดินตามการนำทางของพนักงานในชุดยูนิฟอร์ม ผ่านโถงใหญ่ที่ส่งเสียงอึกทึกครึกโครม แล้วก้าวเข้าสู่ห้องวีไอพีที่มีความเป็นส่วนตัวสูง ภายในห้องมีคนนั่งบ้างยืนบ้างอยู่ก่อนแล้วสิบกว่าคน และกำลังจับกลุ่มคุยกันเสียงเบา

ผมกวาดสายตาไปเห็นหลิวต้าหัวยืนอยู่ตรงมุมห้องพอดี จึงพยักหน้าให้เล็กน้อย หลิวต้าหัวเองก็พยักหน้ารับตามมารยาท ต่างฝ่ายต่างรู้กันอยู่ในใจโดยไม่ได้ปริปากพูดคุยอะไรกัน

ผมกวาดสายตาสำรวจไปทั่วทั้งงานอย่างรวดเร็ว ทว่ากลับไม่พบร่องรอยของเจียงเทียนอู่และอันอัน แต่กลับไปสะดุดตากับชายวัยกลางคนคนหนึ่งที่มีเค้าโครงหน้าตาคล้ายคลึงกับเจียงเทียนอู่อยู่หลายส่วน คิดว่าหมอนี่คงจะเป็นลูกพี่ลูกน้องของเขาไม่ผิดแน่

พนักงานหันมาทางผมกับทรราช ก่อนจะแนะนำด้วยความนอบน้อม "คุณประธานเจิ้ง คุณประธานจางคะ ทั้งสามสี่ท่านนี้คือผู้รับผิดชอบจากบริษัททั้งสองแห่งที่จะมาร่วมวางเดิมพันกับพวกคุณในตานี้ค่ะ"

เขาผึ่งมือไปทางหลิวต้าหัวก่อนเป็นอันดับแรก "ท่านนี้คือเถ้าแก่หลิวค่ะ" จากนั้นก็หันไปทางชายที่มีหน้าตาคล้ายเจียงเทียนอู่ "ส่วนท่านนี้คือคุณเจียงเทียนเซิง เถ้าแก่เจียงค่ะ"