บทที่ 290 เดินทางกลับประเทศ

ช่วงบ่ายสองโมง คณะของพวกเราจัดการเก็บข้าวของสัมภาระเรียบร้อย และได้บอกลาเฉินหลงที่โถงทางเข้าของโรงแรม

ผมหันไปพูดกับเฉินหลง "พี่หลง ครับ เรื่องเจียงเทียนอู่คนนั้น รบกวนพี่ช่วยช่วยตักเตือนและข่มขู่มันให้ทีนะครับ วันข้างหน้ามันจะได้ไม่ตามมาสร้างความเดือดร้อนให้อีก"

เฉินหลงตบไหล่ผมเบา ๆ "แกวางใจเถอะ ถึงเวลาเดี๋ยวฉันจะจัดหนักขู่มันให้ขี้หดตดหายเอง ถ้าหากมันยังกล้ามาหาเรื่องแกอีก ฉันจะพาลูกน้องบุกไปลากตัวมันยกครัวถึงฮ่องกงเลย"

หลังจากบอกลาเฉินหลงเรียบร้อย พวกเราก็นั่งรถที่ทางโรงแรมจัดเตรียมไว้มุ่งตรงไปยังสนามบิน จนกระทั่งเวลาสี่โมงเย็นก็สแตนด์บายขึ้นเครื่องบินเที่ยวบินขากลับประเทศ และร่อนลงจอดที่สนามบินเซินเจิ้นอย่างปลอดภัยในเวลาทุ่มครึ่งของคืนนั้น

เจียงไห่เจิ้นเดินไปเอารถที่จอดทิ้งไว้ในลานจอดรถของสนามบิน จากนั้นพวกเราก็ซิ่งรถมุ่งตรงกลับสู่วันเฉิงโดยไม่หยุดพัก