บทที่ 302 นองเลือดสะเทือนถนน

"ฟันพวกมันให้ตาย! อย่าปล่อยให้รอดไปได้แม้แต่คนเดียว!" สิ้นเสียงคำสั่งของฉวีหยาง สมุนนับร้อยชีวิตที่อยู่ด้านหลังเขาก็ทะลักราวกับเขื่อนแตก พุ่งทะยานเข้าใส่พวกเราห้าคนในพริบตา! เสียงโห่ร้อง เสียงสบถด่า และเสียงฝีเท้าอันสับสนอลหม่านผสมปนเปกันไปหมด

เมื่อเห็นกลุ่มคนกำลังจะโอบล้อมเข้ามา ด้วยสัญชาตญาณอันแรงกล้า ฉันใช้สองมือตะปบจับขอบโต๊ะพับที่พวกเราเพิ่งนั่งดื่มเหล้ากันเมื่อครู่ แล้วออกแรงเหวี่ยงยกมันขึ้นมาทั้งตัว ฟาดโครมเข้าใส่คนของแก๊งเซียงซีที่วิ่งนำหน้ามาสองสามคนแรกอย่างสุดแรง! บังคับให้ฝ่ายตรงข้ามต้องเอี้ยวตัวหลบโดยไม่รู้ตัว

จากนั้นฉันก็ก้าวประชิดเข้าไปที่หน้าแผงลอย ใช้สองมือคว้าหมับเข้าที่ขอบตะแกรงเตาย่างอันร้อนระอุ ความเจ็บปวดจากความร้อนแล่นปราดเข้ามาที่ฝ่ามือ แต่ในเวลานี้ไม่มีเวลามาใส่ใจมันแล้ว

ฉันคำรามลั่น ระเบิดพลังทั่วทั้งร่าง ออกแรงคว่ำเตาบาร์บีคิวลงทั้งเตา

เตาสังกะสีที่อัดแน่นไปด้วยถ่านไฟแดงฉานลอยละลิ่วข้ามหัว! ฟาดโครมเข้าใส่กลุ่มคนอันหนาแน่นอย่างจัง