บทที่ 333: แถลงการณ์เพื่อประชาราษฎร์

หลังจากเดินออกจากสถานีตำรวจประจำตำบล พวกเราก็ขับรถมุ่งหน้ากลับบ้านทันที กลุ่มคนที่เคยออกมารวมตัวกันก่อนหน้านี้ได้สลายตัวไปหมดแล้ว และศพของไฉ่ล่างก็ถูกเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องเคลื่อนย้ายออกไปเรียบร้อย

ตอนที่ผม หลิวซานหู่ และหลี่เจี้ยนนานเดินเข้ามาในบ้าน พ่อนั่งสูบบุหรี่อยู่ในห้องนั่งเล่น โดยมีเมิ่งเสี่ยวปินคอยนั่งอยู่เป็นเพื่อน

"อาเฉิน เจอต้าหลงหรือยัง? เขาว่ายังไงบ้าง?" พ่อเห็นผมเดินเข้ามาก็รีบขยี้ก้นบุหรี่ให้ดับแล้วลุกขึ้นยืนทันที น้ำเสียงเต็มไปด้วยความร้อนรน

ผมประคองให้พ่อนั่งลงตามเดิม "เจอแล้วครับ ลุงใหญ่ต้าหลงสงบนิ่งมาก เขาบอกแค่ว่าผลลัพธ์หลังจากนี้เขาจะขอรับผิดชอบเองทั้งหมด และฝากฝังให้ผมช่วยดูแลจางเหวินอู่ลูกบุญธรรมของเขาในอนาคตครับ"

พ่อถอนหายใจออกมาอย่างแรง "เฮ้อ เดิมทีคิดว่าการกลับมาหมู่บ้านคราวนี้เป็นการสร้างถนนสร้างโรงเรียน เป็นเรื่องดีงามที่สร้างชื่อเสียงให้บรรพบุรุษ ใครจะไปคาดคิดว่าช่วงเทศกาลปีใหม่แท้ๆ จะเกิดเรื่องถึงขั้นล้มหายตายจากกันแบบนี้... รู้แบบนี้ ฉันไม่น่าให้แกกลับมาซ่อมแซมฮวงซุ้ยบรรพบุรุษเลย"