บทที่ 332: ข้อแลกเปลี่ยนด้วยชีวิต

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ผู้ใหญ่บ้านก็พาร้อยเวรจากสถานีตำรวจประจำตำบลกลับมาด้วย ดูท่าทางสารวัตรหัวหน้าสถานีคนนี้คงจะฟังผู้ใหญ่บ้านเล่าสถานการณ์คร่าวๆ มาจากระหว่างทางแล้ว

เขาลงมือสั่งการให้ตำรวจควบคุมตัวพรรคพวกของไฉ่ล่างทันที พร้อมทั้งเข้าไปตรวจดูศพของไฉ่ล่างอย่างละเอียด จากนั้น สารวัตรก็หันมาพูดกับผู้ใหญ่บ้านด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"พี่ใหญ่ เรื่องนี้ถึงขั้นมีคนตาย คดีมันเลยใหญ่ขึ้นมา คงต้องโอนเรื่องให้ทางกองกำกับการสืบสวนสอบสวนตำรวจภูธรจังหวัดจัดการตามขั้นตอน ตอนนี้พวกเราจะคุมตัวคนที่มีส่วนร่วมในการตะลุมบอนกลับไปที่โรงพักเพื่อสอบปากคำแยกแยะสถานการณ์ก่อน พี่ต้องจัดคนมาช่วยกันปกป้องที่เกิดเหตุไว้ให้ดี รอให้เจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐานจากทางจังหวัดมาตรวจรับช่วงต่อ"

หลังจากตำรวจประจำตำบลคุมตัวจางต้าหลงรวมถึงญาติๆ ของไฉ่ล่างอีกสิบกว่าคนที่ร้องห่มร้องไห้ขึ้นรถไปแล้ว ผู้ใหญ่บ้านก็สั่งให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของหมู่บ้านรีบขึงเส้นกั้นเขตอันตรายทันที เพื่อไม่ให้ใครเข้าใกล้

ผมมองดูภาพเหตุการณ์นั้น ก่อนจะหันไปพูดกับผู้ใหญ่บ้าน "ผู้ใหญ่บ้านครับ เข้าไปคุยข้างในกันหน่อยเถอะ" ผู้ใหญ่บ้านพยักหน้าแล้วเดินตามผมเข้ามาในห้องนั่งเล่น