บทที่ 361 แผนการล่าถอย 2

หลังจากวางสายจากว่านไห่เฟิง ผมก็ส่งข้อความหาป๋อไป๋ไจ๋ทันที: "เริ่มแผนการได้!"

เวลาผ่านไปทีละนาที แต่ละวินาทีช่างดูยาวนานเหลือเกิน ในที่สุด นอกวิลล่าก็มีเสียงเบรกกะทันหันและเสียงฝีเท้าสับสนวุ่นวายดังขึ้น

ประตูใหญ่ถูกผลักออกอย่างแรง หลงตงเฉียงพุ่งพรวดเข้ามาเป็นคนแรก ตามด้วยตำรวจคนสนิทของเขาสองคน เมื่อเห็นว่าผมยังคงนั่งจิบชาอยู่บนโซฟาอย่างใจเย็น ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความร้อนรนและไม่เข้าใจในทันที เขาก้าวยาวๆ ไม่กี่ก้าวก็มาถึงตรงหน้าผม

"อาเฉิน! นายบ้าไปแล้วหรือไง? ฉันบอกให้นายใจเย็นๆ ไม่ใช่เหรอ? ทำไมนายถึงยังกล้าไปยั่วโมโหว่านไห่เฟิงอีก?! รีบไปเร็ว! รถฉันอยู่ข้างนอก ฉวยโอกาสตอนที่คนข้างนอกยังมาไม่ถึง ฉันจะพานายออกไป! หนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้!"

เห็นผมนั่งนิ่งไม่ไหวติง เขาก็ก้าวเข้ามาทำท่าจะดึงผมให้ลุกขึ้น