บทที่ 364 สมาชิกใหม่

วันรุ่งขึ้น ผมกับหลิวเสี่ยวหรูนอนตื่นสายจนเกือบเที่ยง พอเดินออกมาที่ห้องนั่งเล่น ก็เห็นเมิ่งเสี่ยวปินกับจินหมิงเจ๋อกำลังถือคีมและลวดเหล็ก ม้วนหน้าม้วนหลังง่วนอยู่กับโทรทัศน์รุ่นเก่าเครื่องหนึ่ง

"พวกแกสองคนทำอะไรกันอยู่เนี่ย?" ผมเดินเข้าไปถาม

เมิ่งเสี่ยวปินไม่แม้แต่จะเงยหน้าตอบ: "ลูกพี่ อยู่ที่นี่มันน่าเบื่อเกินไป พวกเราเลยอยากดูทีวีสักหน่อย แต่ไอ้เครื่องนี้เหมือนจะไม่มีสัญญาณ พี่หมิงเจ๋อบอกว่าเขามีวิธีซ่อมมันได้ครับ"

ผมส่ายหน้า: "ไม่ได้จ่ายค่าเคเบิลทีวี แกจะมีปัญญาทำอะไรได้! เลิกทำเรื่องไร้สาระได้แล้ว" ผมมองดูเวลาแล้วหันไปพูดกับหลิวเสี่ยวหรู "เก็บของหน่อย เราสองคนจะออกไปข้างนอกกัน"

จากนั้นผมก็หันไปสั่งเมิ่งเสี่ยวปินและจินหมิงเจ๋อ: "พวกแกสองคนหาบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกินประทังไปก่อนแล้วกันนะ อยู่แต่ในห้องอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวอย่าวิ่งเพ่นพ่านไปไหน ตอนเย็นฉันจะซื้อของกินกลับมาฝาก"