บทที่ 373: จัดสรรหน้าที่

เดือนกันยายนของกัมพูชา ร้อนระอุราวกับเตาหลอม ตอนกลางวันแทบจะก้าวขาออกจากบ้านไม่ได้เลย คืนแรกที่พวกเราย้ายเข้ามาอยู่ในวิลล่าชานเมือง เมื่อความอบอ้าวเริ่มทุเลาลง พวกเราก็เลยจัดปาร์ตี้บาร์บีคิวกลางแจ้งกันที่สวนอันกว้างขวางเสียเลย

ขวดเบียร์แช่เย็นวางสุมกันจนเป็นภูเขาเลากา อาหารทะเลสารพัดชนิดที่เพิ่งซื้อมาส่งเสียงซู่ซ่าอยู่บนเตาถ่าน กลิ่นหอมอบอวลโชยไปทั่ว ลมยามค่ำคืนพัดผ่านต้นตาลในสวน ช่วยพัดพาความเย็นสบายมาให้ได้บ้างในที่สุด

เลี่ยวเหว่ยหมินกินไปพลางบ่นไปพลาง “เฮ้อ กัมพูชานี่มันแปลกพิกล อาหารทะเลถูกยังกับได้ฟรี แต่เบียร์นี่สิ ขวดเดียวราคาพุ่งไปเท่ากับที่จีนสามสี่ขวด แพงหูฉี่จนน่ากลัว”

ผมหัวเราะ “ประเทศนี้แทบไม่มีอุตสาหกรรมเป็นของตัวเองเลย ยี่ห้อที่นายดื่มอยู่นี่นำเข้ามาทั้งหมด มันจะไม่แพงได้ยังไงล่ะ?”

ปั๋วป๋ายไจ๋ที่อยู่ข้างๆ กระดกเบียร์เข้าไปอึกใหญ่เกือบหมดขวด พลางพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “เจ้านาย พวกเราถือว่าตั้งหลักปักฐานในกัมพูชาได้แล้วใช่ไหมครับ! ต่อจากนี้พวกเราลุยกันให้แหลกไปเลยดีไหม?”