บทที่ 389 ร่วมทางฝ่ามรสุม

สองวันต่อมา จ้านหลางได้โทรศัพท์มาหาผม

"จางเฉน จับตัวคนได้แล้ว ฉันเค้นถามด้วยตัวเองแล้วเรื่องเผาร้านแกกับเรื่องจ้างมือปืน เป็นฝีมือของพวกมันสองคนแอบทำลับหลังฉันจริงๆ ฉันไม่รู้เรื่องเลยสักนิด"

เขาเงียบไปคล้ายกำลังรอการตอบสนองจากผม แต่ผมไม่ได้พูดอะไร เขาจึงต้องพูดต่อ "ตอนนี้ฉันจะส่งตัวคนให้แก จากนี้ไปเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับฉันอีกต่อไป แกบอกทำเลที่ตั้งมา บ่ายนี้ฉันจะให้คนคุมตัวพวกมันไปส่งให้"

"แถบชานเมืองสีหนุวิลล์ เขตอุตสาหกรรมเก่า ไปถึงแล้วโทรหาฉัน" ผมบอกทำเลที่ตั้งออกไป

ปลายสายเงียบไปไม่กี่วินาที ในจังหวะที่ผมคิดว่าเขาจะวางสาย น้ำเสียงของจ้านหลางก็ดังขึ้นอีกครั้ง เน้นย้ำทีละคำ: