บทที่ 390 ผู้ดูแลคนใหม่

หลังจากอู๋ขุยเสียชีวิต ทางฝั่งสีหนุวิลล์ก็ดูเหมือนจะกลับมาสงบเงียบชั่วระยะเวลาหนึ่ง ทว่าทางฝั่งพรรคซื่อไห่กลับมีการปล่อยคำพูดข่มขู่ขวัญผวาออกมา ลูกพี่คนใหม่ที่เพิ่งก้าวขึ้นสู่อำนาจประกาศกร้าวว่าจะต้องให้พวกเราชดเชยด้วยเลือดเนื้อ และบอกให้พวกเราคอยดูให้ดี บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด ผมจึงสั่งให้กำลังพลทุกคนเพิ่มความระมัดระวังเป็นทวีคูณเวลาเข้าออก โดยเฉพาะหลิ่วซานหู่และหน่วยรักษาความปลอดภัย ที่แท้จะเปลี่ยนให้วิลล่าและค่ายฝึกซ้อมกลายเป็นป้อมปราการชั่วคราวไปเลย

ไนท์คลับถูกไฟเผาวอดวาย การบูรณะก่อสร้างใหม่ยังไม่มีกำหนดการในเร็ววัน ในช่วงเวลาหนึ่ง ธุรกิจในที่แจ้งของพวกเราในสีหนุวิลล์ดูเหมือนจะหยุดชะงักลง กำลังพลหลายสิบคนในมือ นอกเหนือจากผู้ที่ต้องคอยเฝ้าระวังภัยและฝึกซ้อมประจำวันแล้ว เวลาส่วนใหญ่ต่างพากันอุดคู้อยู่แต่ในค่ายฝึกและวิลล่า ชีวิตดำเนินไปอย่างค่อนข้างน่าเบื่อหน่าย แต่ก็ถือเป็นช่วงเวลาที่หาได้ยากในการได้นั่งว่างๆ พักผ่อน

บ่ายวันนั้น แสงแดดกำลังส่องสว่างได้ที่ ผมนึกสนุกลากเก้าอี้โยกมานอนพักผ่อนอยู่ตรงมุมหนึ่งของลานบ้านวิลล่า พลางหรี่ตาตากแดด สะเก็ดแผลตรงรอยแผลฉีกขาดที่สีข้างได้หลุดลอกออกไปหมดแล้ว ทิ้งไว้เพียงรอยแผลเป็นสีชมพูรำไร

เลี่ยวเหว่ยหมินสับเท้าเร่งรีบเดินทางกลับมาจากข้างนอก เขาเดินมาหยุดข้างกายผม ค้อมตัวลงเอ่ยเสียงเบา "ลูกพี่ครับ ตอนเที่ยงมีคนไต้หวันคนหนึ่งเดินทางไปหาผมที่บริษัท อ้างตัวว่าเป็นคนของพรรคซื่อไห่ บอกว่าลูกพี่ใหญ่คนใหม่ของพวกมันอยากจะขอนัดพบคุณสักรอบ น้ำเสียงที่พูดจาฟังดูค่อนข้างสุภาพเรียบร้อยดีครับ แต่เพราะมาแบบไม่รู้ตื้นลึกหนาบาง ผมเลยยังไม่กล้าปากไวตอบตกลงไปทันที คุณดูซิว่า...?"

"พรรคซื่อไห่เหรอ? ลูกพี่คนใหม่? แซ่อะไรชื่ออะไร แล้วได้ทิ้งคอนแทคติดต่อไว้ไหม?"