บทที่ 391 เยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์

เที่ยงวันที่สิบเมษายน เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น เป็นสายจากโทรศัพท์ดาวเทียมที่โทรมาจากสหรัฐอเมริกา ปลายสายคือหลินเป่ย

"จางเฉิน ฝั่งฉันจองตั๋วเครื่องบินเรียบร้อยแล้ว เที่ยงวันที่สิบสองจะแลนดิ้งที่ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ ถ้าคุณว่าง พวกเราสามารถเจอกันหน่อย เพื่อหารือเรื่องการไปพบคุณพ่อของฉัน"

"ไม่มีปัญหาครับคุณชายหลิน ตอนนี้ฉันอยู่ในกัมพูชาพอดี เที่ยงวันที่สิบสอง ที่สนามบินพนมเปญ ฉันไปถึงตรงเวลาแน่นอน จะไปรอรับเพื่อเลี้ยงต้อนรับคุณครับ" ผมรีบรับคำทันที

หลังจากวางสาย ผมก็เริ่มเตรียมตัวทันที ผมหยิบกล่องนาฬิกาสองกล่องที่เก็บรักษาไว้ในเซฟมาเป็นเวลานานและมีมูลค่ามหาศาลออกมา นาฬิกาพกที่เฉินเจิ้งมอบให้ รวมถึงปาเต็ก ฟิลิปป์ รุ่น 5002P ที่ผมซื้อมา หลังจากคิดทบทวนดูแล้ว ก็เรียกหลิวซานหู่, เมิ่งเสี่ยวปิน, เหลียวเว่ยมิน และคัดเลือกกำลังพลทีมคุ้มกันมาอีกสิบคน จากนั้นก็ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่พนมเปญในบ่ายวันนั้นเอง

พวกเราเข้าพักที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่งใจกลางเมืองพนมเปญ วันต่อมา วันที่สิบเอ็ดเมษายน ผมตื่นแต่เช้าตรู่ ในใจยังคงคิดถึงเรื่องการพบกันในวันพรุ่งนี้ และยังมีเรื่องอื่นที่อยากจะจัดการด้วย ผมโทรศัพท์ไปตามห้องต่างๆ เพื่อปลุกทุกคนให้ตื่นขึ้นมา