บทที่ 411-412 การจัดฉากยั่วยุ

หลังจากจัดแจงให้เฉินหลงพักผ่อนในวิลล่าแล้ว ผมก็ไม่ได้ไปนอนทันที แต่นั่งอยู่คนเดียวในห้องหนังสือ ปิดไฟเงียบ ๆ ท่ามกลางความมืดพลางใช้ความคิด

เรื่องราวมาถึงจุดนี้แล้ว มันไม่มีทางให้หันหลังกลับอีกต่อไป จ้านหลางไม่ใช่คนโง่ การที่เฉินหลงหนีมาพึ่งผม แถมเว็บไซต์พนันออนไลน์ก็ซื้อต่อมาจากมือผม ต่อให้ใช้หัวแม่เท้าคิดก็รู้ว่าผู้อยู่เบื้องหลังการวางแผนตลบหลังในครั้งนี้คือผม

จ้านหลางหยั่งรากลึกและทำธุรกิจในกัมพูชามานานหลายปี ครั้งนี้เขาถูกเล่นงานอย่างเจ็บแสบ ด้วยนิสัยของเขาแล้ว ไม่มีทางที่จะยอมจบเรื่องนี้ง่าย ๆ แน่

ตอนนี้ทางเลือกที่อยู่ตรงหน้าผมมีเพียงสองทาง: ไม่ฆ่าจ้านหลางทิ้ง ก็ต้องไล่เขาออกไปจากกัมพูชาอย่างถาวร ให้เขาไม่มีที่ยืนในสีหนุวิลล์อีกต่อไป การปล่อยเขาไว้ก็ไม่ต่างอะไรกับการเก็บระเบิดเวลาที่พร้อมจะปะทุได้ทุกเมื่อ และผมคงไม่มีวันได้อยู่อย่างสงบสุข

แต่จะลงมืออย่างไรดี? จ้านหลางเพิ่งจะปะทะอย่างดุเดือดกับเฉินหลงมา ในเวลานี้ระบบรักษาความปลอดภัยรอบตัวเขาย่อมต้องยกระดับขึ้นสู่ขั้นสูงสุด หากเลือกที่จะหักด้ามพร้าด้วยเข่า ต่อให้ชนะ ฝั่งผมก็คงต้องสูญเสียชีวิตพี่น้องไปไม่น้อย การเอาชีวิตของพี่น้องไปแลกแบบนั้น มันคุ้มค่าแล้วหรือ?