บทที่ 414 การเข้าสืบทอดที่สมบูรณ์แบบ

หลังจากคำพูดอันแสนจะดูดีมีหลักการและไม่อาจโต้แย้งได้ของหวังฉางเจียงสิ้นสุดลง ทั่วทั้งโถงใหญ่ของกาสิโนก็ตกอยู่ในความเงียบงันจนน่าใจหาย

ใบหน้าของจ้านหลาง เปลี่ยนเป็นย่ำแย่ถึงขีดสุดในพริบตา เขารีบเอ่ยปากโต้แย้งด้วยน้ำเสียงร้อนรนทันที: "ที่ปรึกษาหวังครับ! คุณจะฟังความข้างเดียวจากมันไม่ได้นะ! แบบนั้นมันจะเรียกว่าหนี้พนันที่ถูกทำนองคลองธรรมได้ยังไง? ซื้อเลขเด็ดด้วยเงินเจ็ดล้านดอลลาร์สหรัฐ แล้วแม่งยังจะถูกรางวัลอีกเหรอ? อัตราจ่ายหนึ่งต่อสี่สิบกว่าเท่า เท่ากับผมต้องจ่ายมันตั้งสามร้อยกว่าล้านดอลลาร์สหรัฐ! โลกนี้มันจะมีเรื่องประจวบเหมาะขนาดนี้ได้ยังไงกัน? นี่มันชัดเจนอยู่แล้วว่ามันหาคนมาแฮกข้อมูลระบบหลังบ้านของเว็บไซต์ผมแล้วจัดฉากขึ้นมา! นี่มันคือการกรรโชกทรัพย์! หนี้แบบนี้จะให้ผมยอมรับได้ยังไง?!"

เขาโบกไม้โบกมือพยายามจะดึงความเห็นอกเห็นใจและเสียงสนับสนุนจากบรรดาผู้บริหารกาสิโนและบอดี้การ์ดที่นั่งคุกเข่าตัวสั่นเป็นลูกนกอยู่รอบ ๆ: "พวกแกพูดมาซิ! มันเป็นไปได้เหรอ?! หนี้ก้อนนี้กูจะไปยอมรับมันได้ยังไง?!"

หวังฉางเจียงนิ่งฟังอย่างสงบ ใบหน้ายังคงไร้ความรู้สึกใด ๆ จนกระทั่งจ้านหลางพูดจบ เขาถึงค่อย ๆ เอ่ยปาก: "คุณอู่จิ้ง คุณจะบริหารจัดการเว็บไซต์ของคุณยังไง จะมีช่องโหว่หรือไม่ หรือลูกค้าจะใช้กลยุทธ์อะไร เรื่องพวกนั้นฉันไม่สน และมันก็ไม่ใช่หน้าที่ที่ฉันต้องไปกวาดล้าง วันนี้ที่ฉันมายืนอยู่ตรงนี้ ทำตามคำสั่งเพียงข้อเดียวของท่านนายพลหลินมู่ นั่นคือ: บังคับให้คุณ ชดใช้หนี้พนันที่ติดค้างคุณจางเฉิน ทั้งเงินต้นและดอกเบี้ย คืนให้ครบทุกบาททุกสตางค์โดยห้ามขาดตกบกพร่อง"

"ถ้าหากคุณให้ความร่วมมือ เคลียร์หนี้สินซะตอนนี้ เรื่องราวก็จบลงแค่นี้ แต่ถ้าหากคุณไม่ให้ความร่วมมือ..."