บทที่ 417 งานเลี้ยงฉลองชัยชนะ

ช่วงบ่าย ผมสั่งให้คนไปรับหยางเจียฉีและหลิวเสี่ยวหรูจากวิลล่ามาที่โรงแรมโอเรียนทัล พาพวกเธอขึ้นลิฟต์ตรงดิ่งไปยังห้องชุดสวีทประธานาธิบดีบนชั้นดาดฟ้า ห้องชุดนี้มีทัศนียภาพที่ยอดเยี่ยมมาก สามารถมองเห็นแนวชายฝั่งของสีหนุวิลล์ถนนหนทางที่พลุกพล่านได้อย่างทั่วถึง การตกแต่งภายในก็หรูหราอลังการกว่าที่วิลล่ามากนัก

หยางเจียฉีก้าวเท้าเข้ามาก็อุทานชื่นชมไม่ขาดปาก เธอเดินไปที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่ยักษ์ จ้องมองทัศนียภาพด้านล่าง แววตาฉายความเลื่อมใสและความตื่นเต้นออกมาอย่างไม่ปิดบัง: "อาเฉิน นี่มันเพิ่งจะผ่านไปไม่กี่วันเองนะ? นายไปฮุบโรงแรมใหญ่ขนาดนี้มาครองได้เงียบ ๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย! เหมือนฝันเลย! นายนี่มันเก่งกาจที่สุดเลย!" เธอเดินเข้ามา พลางคล้องแขนของผมเอาไว้ตามธรรมชาติ

ผมยิ้มรับ พลางโอบเอวของเธอไว้: "เธอเพิ่งจะรู้จักฉันวันแรกซะเมื่อไหร่ล่ะ เป็นยังไงบ้าง สองสามวันมานี้อยู่ร่วมกับเสี่ยวหรูราบรื่นดีไหม?" ผมหันไปมองหลิวเสี่ยวหรูที่นั่งอยู่บนโซฟาที่ห่างออกไปไม่ไกล

หยางเจียฉีหอมแก้มผมฟอดหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองหลิวเสี่ยวหรูที่เอาแต่เงียบไม่ค่อยพูดจา ทำเพียงกวาดสายตาสำรวจห้องเงียบ ๆ พลางแกล้งเปิดประเด็นขึ้นมา: "น้องเสี่ยวหรู เธอว่าจริงไหมล่ะ? อาเฉินของเราเก่งมากเลยใช่ไหม?"

หลิวเสี่ยวหรูเอ่ยตอบเรียบ ๆ: "เจ้านายเก่งกาจมาแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้วค่ะ"