บทที่ 434: ตาเฒ่าหวังตรวจดวงชะตา

บ่ายวันต่อมา หลี่เจี้ยนหนานพาพี่สาวคนโตและครอบครัว พร้อมทั้งตาเฒ่าหวัง แอบเดินทางมาที่โรงแรมอย่างเงียบเชียบ

ทันทีที่พี่สาวเห็นหน้าผม เธอถึงกับยืนอึ้งไปทั้งตัว

"ไอ้ตัวแสบเอ๊ย!" เธอรีบก้าวเท้าจ้ำอ้าวเข้ามาหา น้ำเสียงสั่นเครือระคนสะอื้น มือยกขึ้นทำท่าเหมือนจะฟาดสั่งสอนผมสักปึก แต่พอเงื้อขึ้นมาได้ครึ่งทาง กลับเปลี่ยนเป็นยื่นเข้ามาลูบคลำเนื้อตัวผมอย่างทะนุถนอมแทน

"ไอ้เซ่อเอ๊ย! อยู่ข้างนอก... อยู่ข้างนอกเป็นยังไงบ้าง? ลำบากไหม? โดนใครเขาคุมเหงรังแกหรือเปล่า?"

ผมรีบฉีกยิ้มกว้างเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจ พลางยื่นมือไปประคองไหล่เธอไว้: "พี่ ดูผมดิ ก็อยู่ดีมีสุขครบสามสิบสองประการไม่ใช่เหรอ? กินอิ่มนอนหลับ แถมดูจะอ้วนขึ้นกว่าตอนอยู่ตงกวนตั้งหลายกิโลฯ แหนะ! อยู่บ้านพี่ก็น่าจะโทรศัพท์คุยกับพ่อแม่บ่อย ๆ ไม่ใช่เหรอ? ผมอยู่เมืองนอกใช้ชีวิตสุขสบายจะตาย จะไปลำบากได้ยังไง? อย่าคิดมากน่า"