บทที่ 447 กลับสู่สีหนุวิลล์

สองวันต่อมา ท้องฟ้าเหนือเมืองไทเปยังคงมืดครึ้มมัวซัว พิธีศพของเฉิงกงถูกจัดขึ้นท่ามกลางบรรยากาศอันเงียบสงบและหนักอึ้ง

บรรยากาศในพิธีไว้อาลัยเรียกได้ว่าเป็นการรวมตัวกันของคนใหญ่คนโตจากทั้งโลกมืดและโลกสว่าง ทั้งในและนอกศาลาเนืองแน่นไปด้วยผู้คนจนไม่มีทางเดิน

ผู้ที่มาร่วมแสดงความเสียใจ นอกจากบรรดาลูกพี่ใหญ่และหัวหน้าพรรคจากแก๊งท้องถิ่นของไต้หวันอย่าง แก๊งซานเหลียน, แก๊งซื่อไห่ และสมาพันธ์เทียนเต้าแล้ว ยังมีนักการเมืองและนักธุรกิจในชุดสูทสากลหน้าตาเคร่งขรึมอีกจำนวนมาก รวมถึงตัวแทนจากสมาคมชาวจีนในญี่ปุ่น, ฮ่องกง, มาเก๊า, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และลามไปถึงยุโรปและอเมริกา

ทุกคนต่างเข้าสู่ศาลาทำพิธีตามลำดับที่จัดเตรียมไว้ล่วงหน้า แบ่งเป็นกลุ่ม ๆ เพื่อคุกเข่าคำนับและจุดธูปต่อหน้า รูปถ่ายและโลงศพของเฉิงกง

ฉากที่เห็นนั้น ยิ่งใหญ่และอลังการกว่าที่เคยเห็นในภาพยนตร์มาเฟียเสียด้วยซ้ำ