บทที่ 100 คุณลุงคะ นี่ไม่ใช่ข้าวผัดเหล่าเจียงใช่ไหมคะ?

จี้ปั๋วฉางและภรรยาหิ้วข้าวผัดหนึ่งกล่องกลับมาที่จุดตั้งแคมป์

หยวนหยวนเห็นจี้ปั๋วฉางกลับมาเร็วขนาดนั้น ก็อดอึ้งไม่ได้ "คุณลุงคะ ไม่ต้องต่อคิวเหรอคะ?"

กลับมาเร็วเกินไปแล้วมั้งเนี่ย? ยังไม่ถึงสิบนาทีเลยนะ

จี้ปั๋วฉางหัวเราะเบาๆ "ก็ไม่ค่อยมีคนต่อคิวหรอก ไปถึงก็ซื้อได้เลย"

พูดจบ เขาก็ยื่นข้าวผัดให้หยวนหยวน "รีบชิมดูสิ"

หยวนหยวนไม่ได้คิดอะไรมาก รับมาปุ๊บก็รีบถ่ายรูปเช็กอินทันที ไม่เพียงส่งให้เพื่อนสนิทดู แต่ยังโพสต์ลงโมเมนต์ด้วย

[ในที่สุดก็ได้กินข้าวผัดเหล่าเจียงที่ตั้งตารอแล้ว! ดีใจจัง! ขอบคุณคุณลุงค่ะ!]

หยวนหยวนเปิดกล่องข้าว หยิบช้อนตักเข้าปากไปหนึ่งคำ

สีหน้าของเธอแข็งค้างไปในทันที

ของอย่างข้าวผัด ถึงเธอจะไม่ได้กินบ่อย แต่ก็มีกินบ้างเป็นครั้งคราว

แต่ข้าวผัดเหล่าเจียงกล่องนี้ กับที่เธอเคยซื้อกินก่อนหน้านี้ มันก็ไม่ได้ต่างกันเลยนี่นา?

ไม่ได้อร่อยเหมือนที่เพื่อนบอกเลย?

ก็แค่ธรรมดามากๆ

ถึงขั้นธรรมดาจนไม่รู้จะธรรมดายังไงแล้ว

หยวนหยวนเบ้ปาก "ไม่อร่อยอย่างที่คิดเลยค่ะ"

"งั้นเหรอ? ผมลองชิมหน่อยสิ" จี้หมิงเลี่ยงรับข้าวผัดไปชิมคำหนึ่ง แล้วก็วางลงทันที "จริงด้วย รสชาติธรรมดามาก ยังไม่อร่อยเท่าที่ผมทำเลย สงสัยคนที่ต่อคิวอยู่ข้างนอก คงเป็นหน้าม้าที่เถ้าแก่จ้างมาแน่ๆ"

จี้ปั๋วฉางหัวเราะร่า "ยุคสมัยนี้ก็อาศัยกระแสเรียกร้องความสนใจกันทั้งนั้นแหละ ข้าวผัดแค่กล่องเดียวจะไปทำให้คนมาต่อคิวเยอะแยะขนาดนั้นได้ยังไง? ต้องเป็นเรื่องหลอกลวงแน่นอน"

ภรรยาที่อยู่ข้างๆ ได้แต่ฝืนยิ้มแห้งๆ เรื่องราวมันเป็นยังไง ในใจเธอรู้ดีที่สุด

หยวนหยวนก็เห็นด้วย "เฮ้อ ของในเน็ตนี่เชื่อถือไม่ได้จริงๆ ด้วย"

"ใช่ๆๆ" จี้ปั๋วฉางหัวเราะอย่างอารมณ์ดี "พวกของกินตามแผงลอยริมทางน่ะ มันไม่สะอาดหรอก พวกเรามากินเนื้อย่างที่เตรียมมาเองดีกว่า"

[ครืด~ ครืด~]

โทรศัพท์มือถือที่หยวนหยวนวางไว้ใกล้มือจู่ๆ ก็สั่นขึ้นมา

เธอหยิบขึ้นมาดู เป็นข้อความที่เพื่อนสนิทส่งมา

"นี่แกไปซื้อมาจากไหนเนี่ย? นี่ไม่ใช่ข้าวผัดเหล่าเจียงแน่นอน!"

หยวนหยวนอึ้งไปเล็กน้อย พิมพ์อธิบายกลับไป "ก็ฉันมาหาแฟนฉันไง พวกเรามาตั้งแคมป์กันที่สวนพื้นที่ชุ่มน้ำ คุณป้าบอกว่าข้าวผัดเหล่าเจียงอยู่หน้าประตูสวน ฉันบอกว่าอยากกิน พ่อเขาก็เลยไปซื้อมาให้"

เพื่อนสนิทบ่นกลับมา "ดูจากหน้าตาก็รู้แล้วว่าไม่ใช่แน่นอน! ข้าวผัดเหล่าเจียงไม่เคยใส่แครอตฝอย ร้านเขาใส่แต่ผักกวางตุ้ง!"

ว่าแล้ว เพื่อนสนิทก็ส่งรูปมาให้ดูภาพหนึ่ง "นี่คือข้าวผัดที่ฉันไปต่อคิวซื้อมาก่อนหน้านี้ แกดูสิว่ามันเหมือนกันไหม?"

หยวนหยวนลองเปรียบเทียบดู

ความแตกต่างมันชัดเจนเกินไปแล้ว!

เห็นได้ชัดว่ารูปที่เพื่อนส่งมา สีสันและหน้าตาดูน่ากินกว่ามาก

แต่กล่องที่จี้ปั๋วฉางซื้อมา หน้าตาดูจืดชืดไร้ความน่าสนใจ

หยวนหยวนขมวดคิ้ว ในใจเริ่มเกิดความสงสัย จึงพิมพ์ตอบไปว่า "เขายังบอกอีกนะ ว่าไม่มีคนต่อคิวเลย ไปกลับไม่ถึงสิบนาทีก็ซื้อเสร็จแล้ว"

"พระเจ้าช่วย!" เพื่อนสนิทตอบกลับมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ "จะเป็นไปได้ยังไง! แกไปดูในห้องไลฟ์สดแข่งมาราธอนเมืองเจียงเฉิงเอาเองสิ คนต่อคิวอย่างเยอะ! จะเป็นไปได้ยังไงที่ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีก็ซื้อเสร็จ?"

หยวนหยวนกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย เธอเปิดโต่วอินขึ้นมา แล้วหาห้องไลฟ์สดการแข่งขันมาราธอนจนเจอ

แล้วก็เป็นอย่างที่คิด หน้าแผงข้าวผัดเหล่าเจียงมีคนรุมล้อมอยู่เยอะมาก มีทั้งนักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขัน และนักท่องเที่ยวที่มาตั้งแคมป์ในสวนพื้นที่ชุ่มน้ำอีกมากมาย

คนเยอะขนาดนี้ คุณลุงบอกหนูว่าซื้อเสร็จในเวลาไม่ถึงสิบนาทีเนี่ยนะ?

พอเปิดดูโมเมนต์ของตัวเอง โพสต์ที่เพิ่งลงไปเมื่อกี้ ก็มีคนมาคอมเมนต์เยอะมาก

[??? นี่ไม่ใช่ข้าวผัดเหล่าเจียงใช่ไหม? เธอซื้อของปลอมมาแล้วล่ะ]

[ทำไมมันไม่เห็นเหมือนข้าวผัดเหล่าเจียงที่ฉันเคยซื้อเลยล่ะ? เถ้าแก่เจียงเปลี่ยนสูตรเหรอ?]

[น้องสาว คุณลุงหลอกเธอแล้วล่ะมั้ง? ในฐานะคนที่เคยกินข้าวผัดเหล่าเจียง ฉันมองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าไม่ใช่ฝีมือเถ้าแก่เจียงแน่นอน]

[คุณลุงดีกับเธอจังเลย ถึงขั้นทำให้เถ้าแก่เจียงยอมเปลี่ยนสูตรให้ได้ด้วย /แอบขำ]

มีคนมาคอมเมนต์เยอะมาก แถมยังมีเพื่อนร่วมงานที่ค่อนข้างไม่ถูกกับหยวนหยวนอีกสองสามคน มาคอมเมนต์เหน็บแนมอยู่ด้วย

หยวนหยวนหน้าตึงขึ้นมาทันที "คุณลุงคะ นี่ไม่ใช่ข้าวผัดเหล่าเจียงใช่ไหมคะ?"

จี้ปั๋วฉางสีหน้าไม่เปลี่ยน "จะเป็นไปไม่ได้ยังไง! ก็ร้านที่อยู่หน้าประตูไม่ใช่เหรอ?"

หยวนหยวนขอบตาแดงก่ำ "เพื่อนหนูบอกหมดแล้ว ว่านี่มันของปลอมชัดๆ! ถ้าคุณลุงไม่อยากซื้อให้หนู ก็บอกหนูมาตรงๆ สิคะ!"

จี้ปั๋วฉางเริ่มนั่งไม่ติด รีบแก้ตัว "จะเป็นไปได้ยังไงล่ะหยวนหยวน ลุงซื้อข้าวผัดเหล่าเจียงมาจริงๆ นะ"

จี้หมิงเลี่ยงเองก็งงเป็นไก่ตาแตก เอ่ยถามขึ้น "ที่รัก เกิดอะไรขึ้นเหรอ?"

หยวนหยวนชี้ไปที่ข้าวผัดกล่องนั้น แล้วเน้นทีละคำ "นี่มันไม่ใช่ข้าวผัดเหล่าเจียงเลยสักนิด! หนูโพสต์ลงโมเมนต์ พวกเขาก็พากันมาเยาะเย้ยหนูว่าซื้อของปลอมมา คุณลุงคะ หนูอุตส่าห์ไว้ใจคุณลุง แต่คุณลุงกลับไม่มีความเคารพพื้นฐานให้หนูเลย หนูทนดูไม่ได้มาตั้งนานแล้ว! คุณป้าก็แค่อยากกินข้าวผัด ราคาแค่สิบหยวน แต่คุณลุงกลับปฏิเสธโดยไม่แม้แต่จะคิด คุณลุงไม่ให้เกียรติแม้กระทั่งภรรยาของตัวเอง แถมยังเอาแต่ต่อว่าคุณป้าอีก หนูไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าอนาคตหนูแต่งเข้าบ้านคุณลุงไป ชีวิตหนูจะเป็นยังไง!!"

จี้หมิงเลี่ยงยังคงอยู่ในอาการมึนงง ถามด้วยความตกใจ "พ่อครับ ตกลงมันเรื่องอะไรกันเนี่ย? หยวนหยวน มีเรื่องเข้าใจผิดอะไรกันหรือเปล่า?"

หยวนหยวนลุกขึ้นยืน แค่นยิ้มเย็นชา "ไม่มีอะไรเข้าใจผิดทั้งนั้นแหละ ก็แค่พ่อของนายไม่ให้ความสำคัญกับฉันเลย ถ้าเขาไม่ซื้อให้ ฉันก็จะไปซื้อเอง! แค่ข้าวผัดกล่องเดียว ฉันมีปัญญาซื้อกินเองได้!"

พูดจบ หยวนหยวนก็หันหลังเดินจากไป พอออกไปข้างนอก หยวนหยวนต่อคิวอยู่สิบห้านาที ในที่สุดก็ได้ซื้อข้าวผัดเหล่าเจียงมา

ตั้งแต่เริ่มต่อคิว เธอก็รู้ได้ทันทีว่าข้าวผัดกล่องนี้ต้องอร่อยอย่างแน่นอน เพราะแค่กลิ่นหอมก็ปลุกพยาธิในท้องเธอให้ตื่นขึ้นมาแล้ว

แล้วก็เป็นอย่างที่คิด เมื่อตักเข้าปากไปหนึ่งคำ หยวนหยวนก็เคลิบเคลิ้มไปกับรสชาติในทันที

มันอร่อยมากจริงๆ!!

ข้าวผัดเหล่าเจียง สมคำร่ำลือจริงๆ!!

พอกินจนอิ่มหนำสำราญ ก็ตบท้ายด้วยขนมกุ้ยฮวาสักชิ้น ดูดสาคูมะม่วงส้มโอตามอีกอึก

ราวกับความน้อยเนื้อต่ำใจที่ได้รับจากจี้ปั๋วฉาง มลายหายไปจนหมดสิ้นในวินาทีนี้

"เถ้าแก่ ข้าวผัดร้านคุณอร่อยมากเลยค่ะ" หยวนหยวนยิ้มบางๆ ให้เจียงเทียน

เจียงเทียนที่กำลังยุ่งอยู่เงยหน้าขึ้นมาตอบ "ใช่ไหมล่ะครับ? ร้านผมมีลูกค้าประจำเพียบเลยนะ ใครกินก็ชมว่าอร่อยทั้งนั้น! โอกาสหน้าเชิญใหม่นะครับ!"

เวลานี้ เจียงเทียนเริ่มไม่ค่อยยุ่งแล้ว

เพราะนักกีฬาการแข่งขันส่วนใหญ่ได้วิ่งผ่านเส้นทางนี้ไปหมดแล้ว

คนที่มาตั้งแคมป์แถวสวนพื้นที่ชุ่มน้ำก็มีไม่มากนัก

หลายๆ คนก็มาเพราะดูจากไลฟ์สดทั้งนั้น

พอถึงเวลาบ่ายสามโมง ของที่เจียงเทียนเตรียมมาทั้งหมดก็ขายหมดเกลี้ยง

เขาเก็บกวาดขยะให้เรียบร้อย แล้วก็รีบจากไปทันที

เพราะเขาสังหรณ์ใจว่า อีกเดี๋ยวต้องมีคนแห่มากันอีกเยอะแน่ๆ

เป็นไปตามคาด หลังจากที่เจียงเทียนออกไปได้ไม่นาน ก็มีคนแห่มาที่สวนพื้นที่ชุ่มน้ำกันเพียบ

"เชี่ยเอ๊ย เถ้าแก่เจียงล่ะ? ฉันขับรถมาเป็นชั่วโมง ผลคือคนหายไปแล้วเหรอ?"

"มาสายไปแล้วสิเนี่ย! ฉันก็รีบมาทันทีที่เห็นไลฟ์สดเลยนะ"

"เถ้าแก่เจียงเหลี่ยมจัดจริงๆ! แอบหนีมาตั้งแผงไม่บอกพวกเรา สงสัยหมดรักกันแล้วแน่ๆ"

"มีใครรู้บ้างไหมว่าเถ้าแก่เจียงพักอยู่ที่ไหน? ฉันจะบุกไปกินถึงบ้านเลย!"

"ใครมีข้าวผัดเหล่าเจียงที่ยังไม่ได้กินอยู่ในมือบ้าง? ฉันรับซื้อให้ราคาสูงเลย กินเหลือครึ่งนึงก็เอา"

ในขณะเดียวกัน เจียงเทียนก็กลับมาถึงบ้านเรียบร้อยแล้ว......