บทที่ 112 การประชันหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงสองจาน

คฤหาสน์หยุนซิ่วซงเจียนซู่ บ้านของจู้เยว่หาน

หลี่เยี่ยนอวี้เป็นฝ่ายตักหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงใส่จานออกมาก่อน เขาพิถีพิถันเรื่องการจัดจานมาก เลือกใช้จานกระเบื้องสีขาวผิวด้าน วางใบผักกาดขาวลวกสุกสองใบไว้ก้นจาน เพื่อซับน้ำมันและเป็นฐานรอง ตรงกลางจานกระเบื้องสีขาววางหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงหั่นเต๋าสี่ชิ้น สีสันน่ากิน รอบๆ ประดับด้วยหน่อไม้ฝรั่งหั่นเฉียงสามชิ้น และแครอทจิ๋วสองหัว น้ำซอสของหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงราดเป็นเส้นบางๆ ตามขอบจาน ด้านบนปักโรสแมรีหนึ่งก้าน บนชิ้นเนื้อยังแปะทองคำเปลวอีกครึ่งแผ่น การจับคู่สีสันโดยรวมดูประณีตมาก สมกับเป็นลูกศิษย์ของปรมาจารย์งานจัดเลี้ยงแห่งรัฐ หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงจานนี้ ถ้าเอาไปวางในภัตตาคารหรู อย่างน้อยๆ ก็ต้องมีหลายร้อย หรือจะขายสักพันหยวนก็ไม่ถือว่าเกินไป ยิ่งไปกว่านั้น หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงฝีมือหลี่เยี่ยนอวี้ก็มีสีสันที่เรียกได้ว่าเกือบจะสมบูรณ์แบบ หนังหมูเป็นสีแดงพุทรา ราวกับถูกเคลือบด้วยน้ำตาลอ้อยเคี่ยวจนละลาย ความมันวาวไหลลื่นไปตามลายผิว มองเห็นชั้นไขมันที่สั่นไหวระริกอยู่ด้านล่าง ส่วนเนื้อแดงเป็นสีแดงเข้ม เส้นใยแยกชั้นชัดเจนแต่ไม่แห้งกระด้างเลยสักนิด ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำซอสจนเป็นประกาย การตกแต่งด้วยหน่อไม้ฝรั่งสีเขียว แครอทสีส้ม และทองคำเปลว ทำให้หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงจานนี้ดูหรูหรามีระดับเป็นพิเศษ

จู้กวงหรงเห็นแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ นี่คือเชฟที่เขาตั้งใจคัดเลือกมา ทำออกมาได้ขนาดนี้ ไม่ทำให้เขาผิดหวังจริงๆ สามารถสัมผัสความหรูหราแบบภัตตาคารชั้นนำได้ที่บ้าน หลี่เยี่ยนอวี้ทำได้ถึงขั้นนี้ ไม่มีใครเทียบได้จริงๆ!

ในทางกลับกัน เจียงเทียนที่อยู่ข้างๆ ไม่ได้พิถีพิถันกับการเลือกภาชนะมากนัก เขาหยิบจานออกมาส่งๆ ใบหนึ่ง ใช้กระบวยตักหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงพร้อมน้ำซอสราดลงไปในจาน จากนั้น ก็จบ! แค่นั้นแหละ! แต่ถึงอย่างนั้น หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงจานนี้กลับดูน่ากินยิ่งกว่า น้ำซอสถูกเคี่ยวจนงวดเหนียวข้น หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงทุกชิ้นถูกย้อมด้วยสีน้ำตาลไหม้จนแดงอมม่วง พอมองใกล้ๆ ถึงขั้นมองเห็นคอลลาเจนบนผิวหน้าสั่นไหวเบาๆ ท่ามกลางไอร้อน ราวกับเยลลี่ที่เพิ่งเซตตัว แฝงไปด้วยความมันวาวเหนียวหนึบ โดยเฉพาะตอนที่เพิ่งขึ้นจากเตา ไอร้อนสีขาวม้วนตัวพากลิ่นเนื้อหอมกรุ่นพวยพุ่งออกมาจากกระทะ ทั่วทั้งห้องครัวอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวานชวนน้ำลายสอ ความมันวาวบนผิวเนื้อถูกไอร้อนรมจนคล้ายกับถูกคลุมด้วยผ้าไหมบางๆ สีแดงเข้มของเนื้อแดงและสีโปร่งแสงของมันหมูซ้อนทับกัน น้ำซอสสีน้ำตาลเข้มเอ่อขังอยู่ก้นจาน เมื่อสะท้อนกับแสงไฟในห้องครัว ก็ดูราวกับหินโมราที่ถูกผ่าครึ่ง แดงเข้มกลมกล่อม แม้แต่น้ำซอสที่ติดอยู่ขอบจานก็ยังส่งกลิ่นหอมกลิ่นกระทะไหม้ยั่วๆ ชวนให้อดไม่ได้ที่จะหยิบตะเกียบขึ้นมาชิม

หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงทั้งสองจานถูกยกมาวางบนโต๊ะอาหาร ภารกิจของเจียงเทียนก็เสร็จสิ้นอย่างงดงาม เขาหันไปถามจู้เยว่หานว่า "งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ?"