บทที่ 155 พะโล้ของร้านข้าวผัดเหล่าเจียง อร่อยกว่าพะโล้อันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงเสียอีก!

"อาจารย์ครับ อาจารย์ก็ยังไม่ได้เขียนเหมือนกันนี่ครับ?"

หลี่เยี่ยนอวี้ยิ้มเจื่อน

จางหวยอันมีสีหน้าราบเรียบ "ฉันเป็นอาจารย์ ก็ต้องตรวจรายงานของพวกแกก่อนสิ รีบๆ เขียนเข้า!"

ถึงปากจะพูดแบบนั้น แต่ในใจจางหวยอันก็แอบรู้สึกผิดอยู่บ้าง

ความจริงแล้ว เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเขียนอะไรดี