บทที่ 241 ตำราอาหารฮวาเซี่ย

“เถ้าแก่เจียง คุณรู้จักรหัตถ์การทำห่านย่างหนังกรอบได้อย่างไร?”

ในห้องน้ำชา จางหวยอันเอ่ยถามข้อสงสัยในใจออกมา เขาไม่ได้มีเจตนาดูถูกเจียงเทียนแม้แต่น้อย เพียงแต่เมนูห่านย่างหนังกรอบนี้ โดยปกติแล้วคนทั่วไปมักจะไม่ศึกษากันอย่างจริงจัง

เจียงเทียนย่อมไม่บอกเรื่องระบบให้จางหวยอันรับรู้ จึงแสร้งปั้นเรื่องโกหกขึ้นมาว่า

“ปกติผมชอบดูรายการอาหารครับ บังเอิญเคยเห็นเชฟท่านหนึ่งทำเมนูนี้ ผมเลยไปค้นข้อมูลต่อจนพบว่าเป็นอาจารย์อาวุโสที่เชี่ยวชาญด้านห่านย่างหนังกรอบโดยเฉพาะ ผมเลยจดจำรายละเอียดเอาไว้ ไม่นึกเลยว่าวันนี้จะได้นำมาใช้งานจริงครับ”

จางหวยอันรู้สึกเลื่อมใสในใจ ฝีมือการทำอาหารของเจียงเทียนนั้นสูงส่งมากอยู่แล้ว แต่นึกไม่ถึงว่าเขายังใฝ่หาความรู้เพิ่มเติม นี่ต่างหากคือสิ่งที่เขาเฝ้าตามหามาตลอดนั่นคือ ปรมาจารย์ที่แท้จริง จะมีความคิดแบบเด็กฝึกหัดอยู่เสมอ