บทที่ 250 ข้าวผัดเหล่าเกียวโต

“ลองบอกคุณหนูซูสิครับ การหารถประกอบอาหารเคลื่อนที่สักคันมาที่นี่ สำหรับคุณหนูซูแล้วมันง่ายยิ่งกว่าปลอกกล้วยเข้าปากเสียอีก!”

คำพูดของคุณหวังคนขับรถทำเอาเจียงเทียนและหลินหว่านชิงอึ้งไปตาม ๆ กัน

หลินหว่านชิงหัวเราะเจื่อน ๆ “ฉันก็แค่พูดเล่นน่ะค่ะ จะมาตั้งแผงลอยจริง ๆ ได้ยังไง?”

ช่องทางฉุกเฉินนั้นห้ามนำรถมาจอดแช่โดยเด็ดขาด ย่อมไม่มีพื้นที่สำหรับตั้งแผงขายของแน่นอน

ทว่าเจียงเทียนกลับมีแววตาเป็นประกาย “จะว่าไปมันก็น่าจะได้ผลนะ!”