บทที่ 254 เถ้าแก่เจียง ผมขอห้าห่อ! เอาแบบจัดเต็ม!

“ไม่ใช่แล้ว! นี่แหละคือเถ้าแก่เจียงจริงๆ!!!”

ไต๋จวิ้นเจ๋อเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและมั่นใจอย่างที่สุด จนทำให้ภรรยาที่นั่งอยู่เบาะหลังถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง

“เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ เถ้าแก่เจียงจะมาตั้งแผงลอยอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”

เรื่องนี้ฟังดูเหมือนความฝันที่เกินจริงไปมาก

ฝ่ายภรรยากล่าวแย้งอย่างจริงจัง “คุณจะบอกว่า เถ้าแก่เจียงหยั่งรู้ล่วงหน้าว่าทางหลวงพิเศษสายเกียวโตเส้นนี้รถจะติดหนัก เขาเลยมานั่งรอเพื่อตั้งแผงลอยงั้นเหรอคะ? ตอนนี้ที่เจียงเฉิงนโยบายเริ่มผ่อนปรนแล้ว หลายพื้นที่อนุญาตให้ตั้งแผงลอยได้ แล้วทำไมเขาถึงไม่ขายที่เจียงเฉิง แต่กลับดั้นด้นมาที่ทางหลวงสายนี้แทนล่ะ?”