บทที่ 264 พี่เขย ดูคุ้นตาบ้างไหมครับ?

เจียงเทียนเคยคิดว่าช่วงเวลาพักร้อนจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่ในแต่ละวันจิตใจของเขากลับค่อนข้างร้อนรน วันหนึ่งเขาต้องไปที่ถนนการค้าจิ่วหลงหลายรอบ เพื่อดูความคืบหน้าของการตกแต่งร้าน เวลาหลายวันผ่านไปเช่นนี้ นอกจากคุมงานก่อสร้างแล้ว เจียงเทียนก็ใช้เวลาอยู่กับภรรยาและลูก

การตกแต่งร้านใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว หลังจากทีมช่างก่อสร้างทำความสะอาดครั้งใหญ่เสร็จ ก็ถือเป็นอันเสร็จสิ้น ป้ายหน้าร้านก็สั่งทำเสร็จแล้ว เจียงเทียนเก็บมันไว้ในโรงรถของหมู่บ้านตงกุ้ยหยวน กะว่าจะนำมาแขวนในคืนก่อนวันเปิดร้าน

ค่ำคืนนี้ เจียงเทียนได้เชิญคนมามากมาย เริ่มจากครอบครัวของเขาเอง พ่อตาแม่ยาย หลินเชิน และพ่อแม่ของเขาเอง ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นคนกันเองทั้งสิ้น ทุกคนมารวมตัวกันที่ชั้นสองของร้านใหม่ เพื่อทานอาหารมื้อใหญ่ด้วยกัน ถือเป็นการพบปะสังสรรค์ เพราะดองทั้งสองฝ่ายก็ไม่ได้เจอกันมาพักใหญ่แล้ว

ห้องครัวก็ถูกเจียงเทียนจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างล้วนเป็นของที่ซื้อมาจากร้านค้าของระบบ เขาหยิบสุราเหมาไถซึ่งเป็นเหล้าขาวขึ้นชื่อของจีนมาสามขวด เดิมทีตั้งใจว่าเขาและภรรยาจะลงมือทำอาหารเอง แต่เมื่อคิดอีกที พวกเขาไม่ได้ทานอาหารฝีมือพ่อแม่มานานแล้ว ดังนั้นหน้าที่สำคัญในการทำอาหาร จึงถูกส่งมอบให้กับผู้อาวุโสทั้งสองคู่

หลินหว่านชิงและเจียงเทียนนั่งรับลมเย็นช่วงปลายฤดูร้อนอยู่ด้านนอกอย่างสบายใจ ตั่วตั่วเจ้าตัวน้อยกำลังกินไอศกรีมพลางเอ่ยถามว่า “ปะป๊ามะม้า ร้านของพวกเราใกล้จะเปิดแล้วใช่ไหมคะ?”