บทที่ 272 วันนี้ต้องกินให้หนักสักมื้อ!

เก้าโมงห้าสิบนาทีช่วงเช้า เหลือเวลาอีกเพียงสิบนาทีสุดท้ายก่อนจะถึงเวลาเปิดกิจการ ผู้คนที่มายืนต่อแถวรออยู่หน้าร้าน มีจำนวนพุ่งสูงขึ้นไปกว่าร้อยคนแล้ว!

เจียงเทียนรับรู้เรื่องนี้ผ่านทางกลุ่มนักกินที่มีสมาชิกส่งรูปบรรยากาศหน้างานมาให้ดู ถนนสายนี้แตกต่างไปจากวันวานอย่างสิ้นเชิง ปกติเวลาแบบนี้จะมีคนเดินนับนิ้วได้ แต่ทว่าวันนี้ผู้คนกลับหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย หลายคนเดินทางมาด้วยรถสาธารณะประเภทต่างๆ อย่างต่อเนื่อง

เจียงเทียนเหลียวมองเข้าไปในห้องครัว ทุกอย่างถูกเตรียมพร้อมเสร็จสรรพแล้ว เขาให้พนักงานทุกคนพักผ่อนสักสิบนาที เพื่อรอเวลาเปิดร้านอย่างเป็นทางการ

เขาไม่ลืมที่จะส่งข้อความหาฟางชุนหลานเพื่อถามความพร้อม เธอรับหน้าที่ดูแลร้านเล็กแยกเป็นสัดส่วนอยู่ห้องข้างๆ ซึ่งรับผิดชอบขาย จีตั้นฮั่นเป่า หรือขนมแป้งทอดสอดไส้ไข่ลักษณะคล้ายเบอร์เกอร์โดยเฉพาะ “เตรียมพร้อมแล้วค่ะเถ้าแก่!”

เมื่อทุกอย่างเข้าที่ ต่อไปก็คือช่วงเวลาแห่งฤกษ์งามยามดี! เจียงเทียนจ้องมองนาฬิกาด้วยความรู้สึกตื่นเต้น เพราะนี่คือการเปิดร้านอาหารที่มีหน้าร้านครั้งแรกในชีวิต หากไม่นับว่าการตั้งแผงลอยคือการเริ่มต้นธุรกิจ นี่ก็นับเป็นครั้งแรกที่เขาได้เป็นเจ้าของกิจการอย่างเต็มตัว