บทที่ 287 แขกที่ไม่ได้รับเชิญ

ข้าวผัดและบะหมี่ผัดถูกยกมาเสิร์ฟบนโต๊ะ กลิ่นหอมตลบอบอวลทำเอาถังมู่เหยาเป็นคนแรกที่ทนไม่ไหว เธอเฝ้าโหยหารสชาตินี้มานานแสนนาน

จนแทบจะไม่สนใจแล้วว่ากำลังถ่ายทอดสดอยู่หรือเปล่า ถังมู่เหยาวางโทรศัพท์มือถือไว้ข้างตัวอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นก็คว้าช้อนขึ้นมาตักอาหารทานอย่างเอร็ดอร่อย เพียงข้าวผัดคำแรกเข้าปากเธอก็อุทาน อื้ม ออกมา พร้อมกับส่งเสียงครางในลำคอด้วยความฟิน

ข้าวผัดจานนี้แหละคือรสชาติที่เธอคิดถึงที่สุด! ในที่สุดก็ได้กินเสียที!

ถังมู่เหยาตักข้าวเข้าปากรัวๆ เหมือนตอนที่ติดอยู่บนทางหลวงพิเศษไม่มีผิดเพี้ยน เธอหลงลืมไปเสียสนิทว่าตัวเองกำลังจัดรายการสดอยู่

“เหยาเป่าเปลี่ยนไปเป็นนักรีวิวสายกินดีกว่านะ ดูคุณกินแล้วมันน่าอร่อยจนน้ำลายสอจริงๆ!”