บทที่ 290 อย่าทำอะไรวู่วาม ความวู่วามคือปีศาจร้าย!

“จะบอกว่าถ้าใครนึกสนุกอยากจะแจ้งเบาะแสร้านอาหารสักร้าน ร้านนั้นก็ต้องหยุดดำเนินกิจการเพื่อปรับปรุงทันทีเลยงั้นเหรอ? แล้วแบบนี้คนเขาจะทำมาหากินกันได้ยังไง?”

น้ำเสียงของเจียงเทียนเปี่ยมไปด้วยความโกรธขึ้ง เดิมทีเขาไม่ใช่คนอารมณ์ร้อนและมักจะยึดถือคติเมตตาธรรมค้ำจุนโลก หรือการประนีประนอมเป็นหลักเสมอมา

แต่ทว่าการกระทำของอีกฝ่ายในวันนี้มันน่ารังเกียจจนเกินจะทน ร้านของเขาเพิ่งเปิดดำเนินกิจการเป็นวันที่สอง อุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวกทุกอย่างล้วนผ่านเกณฑ์มาตรฐาน แต่จู่ๆ กลับถูกตั้งข้อหาที่ไม่มีมูลความจริงเพื่อจะสั่งปิดร้าน แน่นอนว่าเขาไม่มีทางยอมรับเด็ดขาด!

หากบอกว่าเป็นเรื่องความปลอดภัยทางอาหารจริง ก็จงนำหลักฐานออกมาแสดงเสียสิ! ถ้ามีหลักฐานยืนยันได้จริง เขาพร้อมจะปิดร้านทันทีโดยไม่มีข้อแม้!

ชายคนนั้นหรี่ตาลงพลางถามเสียงเข้ม “แกกล้าขึ้นเสียงใส่ใครน่ะ? สั่งให้ปิดก็ต้องปิด จะพูดพล่ามอะไรนักหนา?”