บทที่ 301 วันนี้เขาได้เปิดหูเปิดตาแล้ว!

ภายในร้านข้าวผัดเหล่าเจียง

หลังจากสั่งอาหารเสร็จ สุยเปี้ยนก็หาที่นั่งลงแล้วให้เสี่ยวหลี่ไปรับของพะโล้มาก่อน ส่วนข้าวผัดยังอยู่ในขั้นตอนการปรุง ต้องรออีกสักพักถึงจะไปรับอาหารได้ เขาจึงนั่งพูดคุยสัพเพเหระกับผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดต่อไป ซึ่งยอดความนิยมในห้องส่งก็ยังคงพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง!

ไม่นานนัก ของพะโล้ก็ถูกยกมาเสิร์ฟ กลิ่นหอมเข้มข้นของน้ำพะโล้ปลุกความอยากอาหารของสุยเปี้ยนให้ตื่นตัวขึ้นในทันที ในจานนั้นมีสีของซอสที่เข้มข้นมันวาว ส่งกลิ่นหอมซับซ้อนที่เย้ายวนใจออกมา

คากิพะโล้ถูกสับเป็นชิ้นพอดีคำ หนังและเนื้อยังติดกันแน่น ส่วนของเอ็นดูใสกระจ่างดุจคริสตัล ปีกเป็ดพะโล้เองก็มีสีของซอสซึมลึก ผิวและเนื้อดูแน่นตึง สุยเปี้ยนสั่งพะโล้มาไม่มาก มีเพียงคากิ ปีกเป็ด และเต้าหู้แผ่นพะโล้อย่างละที่ เดิมทีเขาอยากจะสั่งขาหมูชิ้นโต แต่ไม่นึกเลยว่าขาหมูจะขายหมดเกลี้ยงเสียแล้ว! หากจะรอรอบใหม่ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งชั่วโมง!

กล้องถ่ายทอดสดจับภาพไปที่จานพะโล้ตรงหน้า