บทที่ 323 ซาลาเปารอบดึกเยี่ยเปาจื่อ

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เจียงเทียนตื่นนอนตั้งแต่เช้า

เมื่อวานเขานอนค่อนข้างเร็ว ดังนั้นตอนตื่นขึ้นมาต่อให้ไม่ได้กินยาคลายเหนื่อยอี้เสินหวัน เขาก็ยังคงมีพละกำลังเต็มเปี่ยม

หลินหว่านชิงและตั่วตั่วยังคงหลับสนิท ขนตาของภรรยาสั่นไหวเบาๆ ส่วนตั่วตั่วที่อยู่ข้างๆ ก็ขดตัวกลมเหมือนลูกแมวน้อย นิยามของความสุขไม่จำเป็นต้องหมายถึงการมีเงินทองเสมอไป แต่อาจจะเป็นความอบอุ่นในยามนี้ก็เป็นได้

เจียงเทียนเหลือบมองเวลา เพิ่งจะเจ็ดโมงเช้าเศษๆ

เขาไม่มีความง่วงหลงเหลืออยู่อีกแล้ว เจียงเทียนจึงลุกจากเตียงแต่เช้าและขับรถมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านตงกุ้ยหยวน