บทที่ 328 หอมจัง

“หม่าม้า หนูได้กลิ่นอะไรหอมๆ ด้วย หม่าม้าซื้อของอร่อยมาฝากตั่วตั่วใช่ไหมคะ?”

ภายในรถ ตั่วตั่วเบิกตากลมโตเป็นประกาย หลินหว่านชิงตีหน้าขรึม “ลูกอธิบายเรื่องขนมพวกนี้มาก่อนเลย ว่ามันมายังไง?”

แทบจะทุกวันที่มารับตั่วตั่ว ในกระเป๋านักเรียนใบเล็กของแกจะอัดแน่นไปด้วยขนมมากมาย ซึ่งขนมเหล่านี้ ล้วนเป็นของที่เด็กๆ ในโรงเรียนอนุบาลเอามาให้ตั่วตั่วทั้งสิ้น

ตั่วตั่วทำปากยื่น เอ่ยด้วยน้ำเสียงน้อยอกน้อยใจ “ก็พวกเขายัดเยียดให้หนูเองนี่นา ตั่วตั่วไม่ได้อยากได้สักหน่อย!”

หลินหว่านชิงถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ เรื่องในโรงเรียนอนุบาลเธอคงไปก้าวก่ายไม่ได้จริงๆ เพราะขนมพวกนี้ไม่เพียงแต่พวกเด็กๆ จะเต็มใจให้ตั่วตั่วเองเท่านั้น แต่ผู้ปกครองหลายคนก็เป็นคนฝากมาให้ด้วย โดยมุ่งหวังว่าสามีของเธอจะหาเวลาไปทำอาหารที่โรงเรียนอนุบาลสักมื้อ