บทที่ 354 ระเบิด

"ก็คุ้มอยู่นะ งั้นเอามาสองชุด" คำพูดของพี่ชายในชุดแบรนด์เนม ทำให้เสี่ยวพั่งเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เดี๋ยวนะ พี่ชาย! ข้าวผัดจานละแปดสิบแปดหยวนเลยนะ! พี่ยังจะบอกว่าคุ้มอีกเหรอ? ราคาเดิมมันแค่สิบหยวนเองนะ นี่แพงขึ้นตั้งเกือบเก้าเท่า มันจะไม่เกินไปหน่อยเหรอ? จินจื่อรีบตอบกลับไปทันที "ได้เลยครับพี่! นี่ครับข้าวผัดของพี่!”

“แล้วของพะโล้ขายยังไงล่ะ ฉันได้กลิ่นหอมน่ากินเชียว" พี่ชายถามต่อ จินจื่อตอบด้วยรอยยิ้ม "พี่ถามถูกคนแล้วล่ะครับ ของพะโล้ร้านนี้อร่อยเหาะไปเลย สุยเปี้ยน ไม่รู้ว่าพี่กับแฟนเคยได้ยินชื่อนี้ไหมครับ" พี่ชายในชุดแบรนด์เนมกับแฟนสาวสบตากัน ก่อนจะพยักหน้าพร้อมกัน "รู้จักสิ บล็อกเกอร์สายรีวิวอาหารไง”

“ใช่แล้วครับ!" จินจื่อเล่าต่อ "ตอนที่สุยเปี้ยนมาทำคลิปที่ร้าน เขาให้คะแนนของพะโล้ร้านนี้ไว้สูงปรี๊ดเลยนะ ถ้าพี่ไม่เชื่อ ลองไปค้นหาดูในแอปพลิเคชันโต่วอินก็ได้ครับ มีคลิปย้อนหลังให้ดูด้วย" แฟนสาวของพี่ชายรีบเสิร์ชดูทันที ไม่นานก็อุทานออกมา "จริงด้วยสิ!”

“ผมไม่ได้หลอกใช่ไหมล่ะครับ" จินจื่อเริ่มปูทางต่อ "มีคนบอกว่า ของพะโล้ร้านนี้อร่อยกว่าร้านอันดับหนึ่งในเมืองหลวงซะอีกนะ" พี่ชายเลิกคิ้ว "ขนาดนั้นเลย" ปูทางมาตั้งนาน ก็ถึงเวลาเก็บเกี่ยวเสียที จินจื่อพูดต่อ "พูดไปก็เท่านั้นครับ สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น พี่ลองชิมเองดีกว่า ของพะโล้ที่ผมซื้อมามีทั้งปีกเป็ด คอเป็ด ขาหมู แล้วก็มีอย่างอื่นอีก พี่ลองดูสิครับว่าอยากกินอะไร" พี่ชายถาม "แล้วขาหมูขายยังไงล่ะ”