บทที่ 384 ปฏิบัติการกินให้เกลี้ยง

การจับคู่สีสันทำได้ดีทีเดียว แต่อาหารลดน้ำหนักส่วนใหญ่ก็มักจะมีดีแค่หน้าตาแต่ไร้รสชาติ “เถ้าแก่ ขอหนึ่งชุดค่ะ” เพื่อนของอวี๋ซือฉีเอ่ยในใจ เธออยากจะรู้นักว่าเจียงเทียนทำเสน่ห์อะไรใส่อวี๋ซือฉี จนทำให้แม่สาวเจ้าหญิงผู้รักวินัยคนนี้ถึงกับตบะแตกได้

เมื่อได้รับอาหารจากเจียงเทียน เพื่อนของอวี๋ซือฉีก็เปิดกล่องออกทันที สายตาเต็มไปด้วยความสงสัยในฝีมือของเจียงเทียน ส้อมไม้จิ้มไปที่เนื้ออกไก่เป็นอันดับแรก เธอมีความคิดเห็นเช่นเดียวกับอวี๋ซือฉี อาหารลดน้ำหนักจะทำออกมาได้ดีที่สุดหรือแย่ที่สุด ก็ตัดสินกันที่เนื้ออกไก่นี่แหละ ปกติเธอก็ทำเนื้ออกไก่กินเองที่บ้านบ่อยๆ แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรมันก็รสชาติแย่สุดๆ แถมยังแห้งและสากคอ เคี้ยวแทบไม่ลง แต่เพื่อรักษารูปร่าง ก็จำใจต้องกิน! ถ้าเนื้ออกไก่ในอาหารลดน้ำหนักจานนี้รสชาติพอใช้ได้ ก็พิสูจน์ว่าเถ้าแก่คนนี้พอจะมีฝีมืออยู่บ้าง นานๆ ครั้งเธอจะกินอาหารที่โรงอาหารของฟิตเนส ซึ่งทำเนื้ออกไก่ได้พอใช้ได้ อย่างน้อยก็พอกินได้และมีรสชาติบ้าง

อวี๋ซือฉียืนดูอยู่ข้างๆ ด้วยความสนใจ เธออยากจะเห็นว่าเพื่อนของเธอจะแสดงสีหน้าแบบไหนออกมาในอีกไม่กี่อึดใจ เมื่อเนื้ออกไก่คำแรกเข้าปาก เพื่อนของอวี๋ซือฉีก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ความเร็วในการเคี้ยวจะเพิ่มขึ้นทันที ดวงตากลมโตคู่สวยเบิกกว้างขึ้นอีกเท่าตัว “เชี่ย” เพื่อนของอวี๋ซือฉีอุทานออกมาด้วยความตกใจ น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความทึ่งในอาหารลดน้ำหนักจานนี้ เธอจ้องมองกล่องข้าวอยู่นิ่งๆ หลายวินาที ก่อนจะจัดการกับอาหารลดน้ำหนักตรงหน้าจนหมดเกลี้ยงด้วยความเร็วสูง ความตกตะลึงในใจยังคงอยู่ไม่จางหาย

ไม่รอให้อวี๋ซือฉีถามว่ารสชาติเป็นอย่างไร เธอก็ชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้วแล้วพูดกับเจียงเทียนว่า “เถ้าแก่ ขอเพิ่มอีกชุดค่ะ” เมื่อรับชุดที่สองไป ความเร็วในการกินก็พุ่งสูงขึ้นอีก ไม่ถึงสามนาที ชุดที่สองก็หายวับไปอย่างเหลือเชื่อ ความเร็วนั้นทำเอาเจียงเทียนถึงกับอึ้ง ก็นับว่าเป็นสาวสวยคนหนึ่งแท้ๆ ทำไมถึงไม่รักษาภาพลักษณ์เอาเสียเลย? เจียงเทียนเห็นหญิงสาวตรงหน้าเช็ดปาก "ป้าบ" เข้าให้ ก่อนจะวางกล่องข้าวลงบนพื้น แล้วชูนิ้วขึ้นมาอีกนิ้วหนึ่ง “เถ้าแก่ ขอเพิ่มอีกชุดค่ะ!”

“เดี๋ยวนะ เมื่อกี้ใครพูด? บอกว่าอาหารลดน้ำหนักกินแบบบุฟเฟต์ไม่ได้!”