บทที่ 383 ไม่ฟัง ไม่ฟัง สวดมนต์ไล่ผี

จมูกของคนเรามักจะพบเหยื่อได้ไวกว่าดวงตาเสมอ กลิ่นที่กระจายอยู่ในอากาศนั้นเย้ายวนใจเกินกว่าจะต้านทานได้จริงๆ

อวี๋ซือฉีถอยหลังไปสองก้าว จ้องมองไปที่แผงขายของของเจียงเทียน เถ้าแก่แผงลอยคนนี้ดูน่าสนใจไม่เบา ป้ายบนแผงเขียนว่าข้าวผัดเหล่าเจียง แต่บนโต๊ะกลับวางอาหารลดน้ำหนักเอาไว้ บนกล่องอาหารมีการระบุแคลอรีของอาหารลดน้ำหนักแต่ละชุดไว้อย่างชัดเจน รวมถึงปริมาณสารอาหารหลักทั้งสามอย่าง บนกระดานไวท์บอร์ดเขียนว่า “อาหารลดน้ำหนักสไตล์เหล่าเจียง แคลอรีควบคุมได้ รสชาติไม่ลดลง”

อวี๋ซือฉีมองดูอาหารลดน้ำหนักที่เต็มไปด้วยสีสันแต่ดูสะอาดตาสดชื่นในกล่องใส เธอเดินต่อไปไม่เป็นเลย สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเธอรู้สึกว่าเนื้ออกไก่ในกล่องอาหารนี้แตกต่างจากเนื้ออกไก่ที่เธอเคยกินโดยสิ้นเชิง ข้าวสวยที่อยู่ด้านล่างเรียงเม็ดสวยงาม จับคู่กับบรอกโคลีสีเขียวสด และมะเขือเทศราชินีที่ผิวเปลือกเกรียมเล็กน้อย แถมยังมีซอสสีส้มที่ส่งกลิ่นหอมเข้มข้นราดอยู่อีกชั้นหนึ่ง

อวี๋ซือฉีเบะปาก ในขณะที่ปากยังคงมีเสียงหอบหายใจเบาๆ จากการออกกำลังกาย “เถ้าแก่ ขายอาหารลดน้ำหนักเหรอ? ราคาเท่าไหร่?”

“ชุดละยี่สิบแปดหยวนครับ เพิ่งทำเสร็จเมื่อเช้านี้เอง”